Harun Reþid, bir gün Fudayl bin Ýyad hazretlerinden “rahmetullahi aleyh” nasihat istedi.

Hazret-i Fudayl;
- Ey Harun, bil ki, þu güzel yüzün Cehennemde yanar da, çok çirkin olur, buyurdu. Zira nice güzel yüzler vardýr ki, Cehennemde yanarak çirkinleþecektir.

Harun aðlamaya baþladý.

Büyük Veli devam etti:
- Ey Harun, milletine zulmetme ki, azabýndan kurtulamazsýn. Her bir icraatýndan Allahü teâlâ soracak. Ne cevap vereceksin?

Mezara nasýl sýðacaksýn?

Þöyle devam etti:
- Bugün koca saraylara sýðmýyorsun. Ölünce, o daracýk mezara nasýl sýðacaksýn? Hükümdar olduðuna güvenme ki, orada hükümdar olduðuna bakmazlar.

Harun Reþid hüngür hüngür aðlýyordu.

Vezir;
- Yeter ey Fudayl, dedi. Artýk söyleme.

Ýyi mümin nasýldýr?

Bir gün de bir sevdiði;
- Ýyi bir Müslüman nasýl olmalýdýr efendim? diye sordu bu zata.
- Ýyi Müslüman, bazý þeyleri yapmaz, buyurdu.

Ve devam etti:
- Mesela kimseyi gýybet etmez, su-i zanda bulunmaz, kimseyi kötü bilmez, kimse ile alay etmez.

- Baþka efendim?
- Ýyi Müslüman, kimseye yük olmaz, herkesin yükünü çeker. Kendini beðenmez, kendini hiç kimseden üstün görmez, tevazuyu elden býrakmaz.

- Ya namaz efendim?
- Onu söylemeye lüzum yok. Müslüman, elbette beþ vaktini kýlacaktýr.

Þöyle bitirdi:
- Ýyi Müslüman, Ehl-i sünnet âlimlerini, Evliya zatlarý çok sever, kitaplarýný elinden býrakmaz. iman ve ibadet bilgilerini ince ince öðrenip, buna göre amel eder.