Rabia-i Adviyye hazretleri “rahmetullahi aleyha”, her gece ibadet ediyordu.
Yani uyumuyordu geceleri.

Yine bir gece namaz kýlýyordu ki, yorulup uyuyakaldý hasýrýn üzerinde.
O sýrada bir hýrsýz girdi içeri.

Arayýp, hiçbir þey göremedi alýp götürecek.
Tam çýkacaktý ki, hazret-i Rabia'nýn örtüsü takýldý gözüne.
Bari boþ çýkmayayým diye aldý onu.

Aldý ama, bulamadý evin çýkýþ yolunu.
Kapý yok olmuþtu sanki.

Geri dönüp örtüyü býraktý.
Bu sefer kolaylýkla buldu kapýyý.

Çek örtüden elini!

Bulmuþken, geri dönüp örtüyü aldý ve çýkmak için geldiðinde þaþýrýp kaldý.
Zira kapý yok olmuþtu yine.

Örtüyü koydu yerine.
Kapýyý buldu yine.

Bu hâl, tam yedi kere vaki oldu.
Son defa örtüyü eline alýnca, gaibden bir ses duydu.
- Ey kiþi, çek elini örtüden. Zira o, Allah’ýna ýsmarladý kendini. Kendini yorma, onu alamazsýn. O uyuyor ise de Rabbi uyumaz, diyordu.

Korktu ve çýktý evden.
Tövbe edip vazgeçti bu hýrsýzlýk iþinden.

Doðru nasýl bulunur?

Bu haným, bir sohbetinde;
- Kardeþlerim, çok kitap okumakla doðruyu bulmak mümkün deðildir, buyurdu.

Ordakiler Anlayamadýlar:
- Doðru, baþka nasýl bulunur ki efendim?
- Doðru kitabý çok okumakla. Yani rastgele yüz kitap okuyacaðýnýza, bir doðru kitabý yüz defa okuyun.

- Peki, doðru kitap hangisidir ki efendim?
- Ehl-i sünnet âlimlerinin Allah için yazdýðý kitaplardýr. O kitaplarý okuyan, hem dinini doðru öðrenir, hem de kalbi temizlenir.