Ýki gözü de a’ma olan birisi bir gün Muhammed Bakýr hazretlerinin “rahmetullahi aleyh” huzuruna gelerek;
- Siz, Resulullahýn “aleyhisselam” torunu musunuz? diye sordu.

Cevaben;
- Evet, buyurdu.

Sordu yine:
- Yani siz Sevgili Peygamberin “aleyhisselam” vârisi misiniz efendim?
- Evet.

- Peki ya Ýmam! Sizde ölüleri diriltmek, körleri iyi etmek ve baras hastalýðýný iyileþtirmek gibi hasletler de var mýdýr?
- Evet, Allah’ýn izniyle vardýr.

Ýki gözüm de a’madýr

Adam sevindi:
- Benim, uzun zamandýr iki gözüm de a’madýr. Madem ki sizde böyle bir kuvvet var. Bir himmet buyurun da, gözlerim açýlsýn.

Hazret-i Ýmam, mübarek elini sürdü adamýn gözlerine.
O anda açýldý gözleri.
Allah’ýn izniyle tabii.

Adamcaðýz görüyordu artýk.
Lakin hazret-i Ýmam, bu adama;
- Gözlerin açýldý. Fakat gözlerin a’ma iken iþin kolaydý, buyurdu.

Adam anlayamadý:
- Nasýl kolaydý efendim?
- Ahirette gözlerinden hesaba çekilmeyecektin. Ama þimdi açýlýnca, gözlerinden dolayý hesaba çekileceksin.

Adam tereddüt geçirdi:
- Yani açýlmasa mýydý efendim?
- Bilmem. Ben sana hakikati söyledim. Tercih senin.

Dedi ki:
- Ahirette hesaba çekileceksem, kapansýn tekrar. Zira bu gözlerle günah iþlememeye garantim yoktur.

O böyle söyleyince, hazret-i Ýmam elini sürdü tekrar.
Adamýn iki gözü, yine görmez oldular.