Ebu Süleyman-ý Darani hazretleri “rahmetullahi aleyh”, bir sohbetinde;
- Her þeyin bir alameti vardýr. Ve o þey onunla anlaþýlýr, buyurdu.

Ve ekledi:
- Allah’ýn rahmetinden uzak olanýn alameti de Allah için aðlamamaktýr.

Ve þunu anlattý:
Rüyamda, bir huri gördüm.
Yüzü çok parlak ve nurlu idi.

- Senin yüzün niçin bu kadar parlak? diye sordum.

Cevaben;
- Sen bir gece Allah için aðlamýþtýn. Gözünden akan yaþlarý alýp yüzüme sürdüm, dedi.

Ve ilave etti:
- Biz hurilerin yüzleri, Allah için akýtýlan göz yaþlarýyla parlýyor.

Geceleri uyumazdý

Gece uyumaz, devamlý namaz kýlardý.
Ama bir gece çok uyku bastýrdý.
Dayanamayýp biraz uyudu seccade üzerinde.
Hem de istemeyerek.

Fakat rüyada yanýna bir melek gelip;
- Cehennem, yakmak için insan beklerken, sen yatmýþ uyuyorsun, dedi. Bu zaman uyunur mu hiç?

Sohbetin kýymeti

Bu zat, bir gün sevdiklerine;
- Bütün manevi üstünlükler sohbetle ele geçer, buyurdu.

- Sohbet nedir efendim? dediler.
- Sohbet, bir an da olsa, bir Veli zat ile beraber bulunmaktýr, buyurdu.

Ve ekledi:
- Eshab-ý kiram “aleyhimürrýdvan”, Resulullah efendimizin “aleyhisselam” sohbetinde bir miktar bulunmakla, en yüksek mertebeye yükseldiler.

- Bu, nasýl oldu efendim?
- O beraberlikte, Peygamberimizin “aleyhisselam” mübarek kalbindeki nurlar, onlarýn kalbine aktý. Bir anda yükseldiler. Öyle ki, en yüksek Evliya, en aþaðýda olan bir sahabinin derecesine yükselemedi.