Kûfe’de biri vardý ki, kötü insanlara aldanýp Muhammed Bakýr hazretlerini “rahmetullahi aleyh” sevmezdi.

Bir gün huzuruna gelip, talebesi içinde;
- Senin yanýnda devamlý bir melek durur, yanýna gelenlerin dostun mu, düþmanýn mý, sana bildirirmiþ. Hiç böyle þey olur mu? deyiverdi.

Hazret-i Ýmam sordu o kimseye:
- Sen ne iþ yapýyorsun?

- Buðday satýcýsýyým.
- Yalan söylüyorsun, buyurdu.

Niçin yalan söylüyorsun?

Adam lafý deðiþtirdi.
- Ara sýra arpa da satýyorum.
- Bu da yalan, sen hurma satýyorsun. Niçin doðru konuþmuyorsun?

Adam iyice þaþýrdý.
Þaþkýn bir vaziyette;
- Sana bunlarý kim haber veriyor? dedi.

Buyurdu ki:
- Yanýmdaki melek haber veriyor. Sen þu hastalýktan vefat edeceksin.

Çok geçmeden adam o hastalýða yakalandý.
Ve ölüp gitti o dertten.

Hiç belli olmaz

Bir gün de bu zata;
- Allahü teâlânýn rýzasý hangi ameldedir efendim? diye sordular.

Cevaben;
- Belli olmaz, buyurdu. Onun rzasý ameller içinde gizlidir. Bir ufak iyilik yaparsýnýz, Allahü teâlânýn hoþuna gider, rýzasýna kavuþursunuz.

- Gadabý da böyle midir efendim?
- Evet. O da günahlar içine gizlidir. Ufak diyerek bir günah iþlersiniz. Halbuki o günah Rabbimizin gadabýna sebep olabilir.

- Çare nedir peki efendim?
- Çare, büyük küçük demeden her iyiliði yapmak, ufak büyük demeden her günahtan kaçýnmaktýr.