Bir gün Ahmed Yesevi hazretlerinin “rahmetullahi aleyh” dergahýnda bir kýsým talebesi toplanmýþtý.
Derken öðlen oldu. Mescide geçip namazlarýný kýldýlar.

Yesevi hazretleri imam, talebeler cemaat olmuþtu.
Namaz esnasýnda dýþardan çok þiddetli bir gürültü, bir patlama sesi iþitildi.

Korkudan talebeler namazlarýný bozdular.
Sadece biri hariç.
Yalnýz Süleyman Hakim bozmamýþtý namazýný.

Halbuki O da iþitmiþti ayný sesi.
Yesevi hazretleri selam verince geriye bakýp namazýný bozmayan yalnýz onu gördü arkasýnda.

Kendi kendine;
“Meðer bir tane talebem varmýþ” diye mýrýldandý.

Ýslamiyet, ilim dinidir

Bu zat bir sohbetinde;
- Ýslamiyet ilim dinidir, buyurdu. Dinini bilmeyen kimse, þeytanýn oyuncaðý olur.

Ve ekledi:
- Ýslamiyet’ten kýl kadar ayrýlan bir kiþide bir harikulade hâl görürseniz, hiç kýymet vermeyin. Zira bu hâl, keramet olamaz. Olsa olsa þeytanýn aldatmasýdýr.

Sordular:
- Asýl keramet nedir öyleyse efendim?
- En büyük keramet, istikamet. Yani Ýslamiyet’e tam uymak ve bunda kararlý olup ölünceye kadar hiç taviz vermemektir.

Korkmamýz lazým

Bir gün de, bazý sevdiklerine;
- Çok korkmamýz lazým, buyurdu.

- Neden korkacaðýz efendim? dediler.
- Küfran-ý nimet'ten, buyurdu. Küfran-ý nimet, nimetin kýymetini bilmeyip, nankörlük etmektir.

Ve ekledi:
- Allahü teâlâ Kur’an-ý kerimde mealen; “Eðer verdiðim nimetin kýymetini bilmezseniz, elinizden alýr ve acý azab ederim” buyuruyor.