Ebu Midyen Maðribi hazretleri “rahmetullahi aleyh”, bir gün bazý ahbabýyla bir evde oturmuþ tefekkür ediyordu ki, bir ara baþýný kaldýrýp;
- Ben de onlardaným, elhak doðrudur! diye seslendi.

Oradakiler, bir þey anlamayýp;
- Efendim, doðru olan nedir? diye sordular.

Buyurdu ki:
- Abdülkadir Geylani hazretleri “rahmetullahi aleyh”, az önce Baðdat’ta bir kürsüde; “Benim þu iki ayaðým, bu devirde bulunan Evliyanýn boynu üzerindedir” buyurdu. Onu iþitip tasdik ettim.

O günün tarihini, bir yere yazdýlar. Sonra, bunu Baðdat’tan araþtýrdýlar.

Ve gerçekten Gavs-ül azam hazretlerinin “rahmetullahi aleyh”, ayný gün ve ayný saatte böyle buyurduðunu öðrendiler.

Kulun boynu büküktür

Bu zat, bir sohbetinde;
- Kardeþlerim, kul odur ki, boynu daim büküktür ve bu günahlarla benim hâlim ne olacak? diye düþünüp korkar, buyurdu.

Sordular:
- Ýyi insanýn baþka ne meziyetleri vardýr efendim?

Buyurdu ki:
- Ömrünü boþa geçirmez. Ýbadetini ihlasla yapar. iyi amellerini unutur, ama günahlarýný bir an bile unutmaz.

Ve ekledi:
- Kendisine yapýlan eziyeti unutur, ama ölüm ve ahireti hiç unutmaz.

Hizmet, ibadettir

Bir gün de;
- Kardeþlerim, Allah’ýn kullarýna hizmet de ibadettir, buyurdu.
Yalnýzlýkta þöhret vardýr ki, bu da büyük afettir.

- Ne tavsiye edersiniz efendim? dediler.
- Bir kenara çekilmeyin. Bütün gayretinizle kullara hizmet edin, onlara dinimizi öðretin, Müslüman olmalarýna gayret edin buyurdu.

Ve ekledi:
- Ýnsanlar, güruh güruh ateþe giderken, onlarý kurtarmaktan daha mühim iþ olur mu?