Ebu Midyen Maðribi hazretlerinin “rahmetullahi aleyh” talebesinden biri, bir gün hanýmýna sinirlendi bir sebepten.

Zaten anlaþamýyorlardý.
O sinirle boþamaya karar verdi hanýmýný.
Kýzgýn olarak çýktý evden.
Medreseye gidip oturdu bir köþeye.

Ancak hocasý Ebu Midyen hazretleri “rahmetullahi aleyh” onu görür görmez anlamýþtý maksadýný.

Onu yanýna çaðýrdý.
Ve kulaðýna eðilip;
- Sakýn hanýmýný boþama! diye fýsýldadý.

Elbisende yazýlý

Talebe çok þaþýrýp;
- Ama hocam ben bu niyetimi hiç kimseye söylemedim, diyerek hayretini bildirince,

Büyük Veli;
- Evet, sen kimseye söylemedin, ama bu niyetin, açýkça yazýlý evladým.

Genç bir daha þaþýrdý:
- Nerede yazýlý hocam?
- Giydiðin elbisede.

- Elbisede mi?
- Evet. Oradan okuyarak öðrendim ben de. Ama öyle kýzýp da, hanýmýný boþamak hiç uygun deðil. Onunla iyi geçinmeye çalýþ. Unutma, namazýný kýlan, namusunu koruyan bir haným Cennet nimetidir. Kýymetini bil.

Ve þöyle bitirdi:
- Sen iyi olursan, o da iyi olur.

Farzlar ve nafileler

Bir gün de sohbetinde;
- Zekat olarak fakire bir kuruþ vermek, binlerce altýn lira sadaka daðýtmaktan, hayrat hasenat yapmaktan daha sevaptýr, buyurdu.

- Neden efendim? dediler.
- Çünkü zekat vermek farz, sadaka ise nafile bir ibadettir. Farz ibadet yanýnda nafilenin sevabý, deniz yanýnda damla bile deðildir.

Ve ekledi:
- Bunun gibi bir din kardeþini herhangi bir sýkýntýsýndan kurtarmak, bin senelik nafile ibadetten daha kýymetlidir.