Ebül Hasen-i Þazili hazretleri “rahmetullahi aleyh” bir gün þunu anlattý sevdiklerine:

Bir gece rüyada hazret-i Ebu Bekri “radýyallahü anh” gördüm.

Bana bakýp;
- Bir kalbde dünya muhabbetinin olmadýðý nasýl anlaþýlýr? diye sordu.

Önüme bakýp;
- Bilmiyorum efendim, dedim.

Buyurdu ki:
- Bir kimse, bulunca baþkasýna verir, bulmayýnca da kalbi rahat olursa, onun kalbinde dünya sevgisi yok demektir.

Dine hizmet etmek

Bir gün de sohbetinde;
- Kardeþlerim! Dünyada en güzel þey, dine hizmet etmektir, buyurdu. Ama bir þartla.

- O þart nedir efendim? dediler.
- Mutlaka ihlasla yapýlmalýdýr, buyurdu.

Sordular:
- Ýslam’a hizmette de riya olur mu efendim?
- Elbette. Cenâb-ý Hak dilerse, kendi dinini fasýk ve facir kimselerle de kuvvetlendirir.

Ve ekledi:
- Bizim yolumuzda ilk adým, kendini hiç bilmek, kendinde bir iyilik, bir varlýk görmemektir. Rabbimiz, boynu bükük olanlarý seviyor ve onlara yardým ediyor.

Baþarýnýn sýrrý

Bir gün de bazý ahbabý;
- Baþarýlý olmak neye baðlýdýr efendim? diye sordular.

Cevabýnda;
- Baþarýnýn sýrrý üç þeydir, buyurdu.

Ve þöyle sýraladý:
- Birincisi, günahlardan sakýnmak, ikincisi sýkýntýlara sabretmek, üçüncüsü de güler yüz, tatlý dil ve güzel siyasetle herkesi memnun etmektir.

- Güzel siyasetten maksat, herkesle iyi geçinmek mi efendim? dediler.
- Evet. Asýl mertlik de herkesle iyi geçinmektir zaten.