Ýbni Kavvam hazretlerinin “rahmetullahi aleyh” sevdiklerinden biri þöyle anlatýyor:

Bir gün amcamla birlikte Haleb’e gitmiþtim.
Gençtim o zamanlar.
Bazen kötü arkadaþlara da uyardým.

Orada da kötü arkadaþlar edindim maalesef.
Onlarla geziyor, günümü gün ediyordum.

Ve bir gün bir içki meclisine götürdüler beni.
Birlikte gittik.

Kadehimi doldurup;
- Haydi al, sen de iç! dediler.

Fakat ben ömrümde hiç içki içmemiþtim.
Onlarsa ýsrar ediyorlardý habire.

Kadehi önüme sürüp;
- Haydi, kýrma bizi, al iç! diyorlardý.

Israrlarýna dayanamayýp, içmeye karar verdim.
Ve aldým o kadehi elime.
Tam aðzýma götürüyordum ki, birden Ýbni Kavvam hazretleri belirdi yanýmda.

Býrak onu elinden!

Ve göðsüme vurarak;
- Býrak onu! Kalk git bu yerden! buyurdu.

Çok hiddetliydi.
Yüz üstü yere düþtüm.
Kan akýyordu her yerimden.

Kalktým ve o hâlimle amcama gittim.
Amcam bana bakýp;
- Hayýrdýr, ne oldu sana böyle? dedi.

Baþýmdan geçenler anlattým.
Çok duygulandý ve;
- Allahü teâlâya þükürler olsun ki, o Evliya zat kurtarmýþ seni o haramdan, dedi.

Ben de çok þükrettim.
Ve terk ettim o kötü arkadaþlarý.
Bu zatýn sohbetlerine devam ettim.