Ebül Hasen-i Þazili hazretleri “rahmetullahi aleyh”, Evliyanýn büyüklerindendir ve hadis âlimidir.
Þeriflerdendir üstelik.

Tunus’da doðdu.
Altmýþiki yaþýnda vefat etti.

Tunus’un Þazile kasabasýnda doðduðundan, Þazili diye meþhur olmuþtur.

Uzun boylu, buðday benizliydi.
Sözleri gayet fasih, tatlý ve pek vecizdi.
Bir çok âlimden ders aldý.

Ceddi Resulullahý “aleyhisselam” çok sever;
“Nur yüzü, hep gözümün önündedir” derdi sýk sýk.

Ayrýca;
- Resulullahý “aleyhisselam”, her istediðim zaman görmezsem, kendimi Onun ümmetinden saymam, buyururdu.

Mal için aðlanýr mý?

Bir gün, eþyasýný çaldýlar bu büyük Veli’nin.
Aðlamaya baþladý.

- Mal için aðlanýr mý efendim? dediler.
- Mal için aðlamýyorum ki, buyurdu.

- Ya niçin aðlýyorsun efendim?
- Hýrsýza aðlýyorum. O günahýn hesabýný nasýl verecek? Nasýl azab çekecek? diye aðlýyorum.

Baþýboþ deðiliz

Bir gün de;
- Allahü teâlâ insanlarý yaratmýþ, fakat baþý boþ býrakmamýþtýr, buyurdu. Bazý þeyleri emretmiþ, bazýsýný da haram kýlmýþtýr.

Dinleyenler;
- Efendim, bu emir ve yasaklar, biz kullarýn menfaati içindir deniyor, öyle mi? diye sordular.

- Evet, buyurdu. Her emir, kullara faydalý olduðu için emredilmiþ, her yasak da zararlý olduðu için haram kýlýnmýþtýr.

Ve ilave etti:
- Çünkü Allahü teâlâ kullarýnýn yanmasýný istemez. Onun kullarýna merhameti, bir annenin yavrusuna olan merhametinden daha çoktur.