Behaeddin Buhari, çok yüksek evliya zat.
Bir gün talebesine, etti þöyle nasihat:

(Bizim bu yolumuza, her kim ki olsa tâbi,
Gözetmesi lazýmdýr, þu üç mühim edebi.

Birincisi, Allah’a karþý olan edeptir.
Yani farzlarý yapýp, günahý terk etmektir.

Ona kul olduðunu, iyi idrak ederek,
Her emr-ü yasaðýna, hakkýyla uymak gerek.

Onun emirlerinden, bir tanesine bile,
Uymamak, edepsizlik olur Ona haliyle.

Ýnsan düþünmeli ki, kendisi hiç yok iken,
Yarattý Allah onu, bir damlacýk nutfeden.

Büyütüp yetiþtirdi, onu ihsaný ile.
Her türlü nimetleri, bahþetti fazlasiyle.

Ýman, akýl, düþünce, lisan ve güzel ahlak.
Verip, aziz eyledi bir insan yaratarak.

Böyle yüce bir Rabbin, emrine muhalefet,
Edepsizlik etmenin, en çirkinidir elbet.

Ýkinci edep ise, Resulüne edeptir.
Her iþ ve harekette, sünneti gözetmektir.

Kim kimi seviyorsa, ona uyar elbette.
Bunu icab ettirir, hakiki muhabbet de.

Edebin üçüncüsü üstada olanýdýr.
Çünkü kendi üstünde, onun çok hakký vardýr.

Allah ve Resulünü, bilip tanýmasýna,
Gafletten uyanarak, hak yolu bulmasýna,

O vasýta olmuþtur, odur buna tek sebep.
Onun için üstada, lazýmdýr fazla edep.

Tâ kýyamete kadar, yaþasa da bir adam,
Bu nimetin þükrünü, yine de yapamaz tam.)

Bir gün de buyurdu ki: (Düþmandýr bize nefis.
Onun her arzusuna, boyun eðmemeliyiz.

Bu nefs-i emmareyi, terbiye etmek için,
Ýslam’a tam uymasý lazýmdýr her kiþinin.

Bu dinin emrettiði, ufak bir iþi yapmak,
Yahut yasak ettiði bir günahtan sakýnmak,

Kendi arzusu ile, bin yýl ifa ettiði,
Nafile ibadetten, hayýrlýdýr ve iyi.

Dinin bekçisi olan Ýslam âlimlerinin,
Yolunda yürüyenler, azaptan olur emin.

Bu yoldan, zerre kadar ayrýlýk olsa çok az,
Ahirette, azaptan kurtuluþ mümkün olmaz.

Aklý olan bir kimse, fýrsat bilir bu aný.
Oraya hazýrlýkla geçirir her zamaný.

Bu kýsacýk zamanda, faydalý tohum eker.
Bir taneden, sayýsýz meyveler elde eder.)

Bu büyük evliyanýn hürmetine ilahi!
Onun þefaatine kavuþtur bizi dahi.