Oðlu Sýddýk Efendi var idi ki bu zatýn,
O dahi tasavvufta yükselmiþti bi hakkýn.

Ona, bir mektubunda buyurdu ki: (Evladým!
Kendini hiç bilmektir tasavvufta ilk adým.

Herkese iyi huylu olmaða eyle gayret.
Amellerin içinde, makbulü budur gayet.

Dili tatlý olanýn, dostu dahi çok olur.
Herkes kimi severse, iyi kul iþte odur.

Ýnsanlarýn aybýný gizle, etme aþikâr.
Kimseye kýzmamayý, kendine eyle þiar.

Ýhtiyarlara karþý, eyle tazim ve hürmet.
Elinden geldiðince, fakirlere yardým et.

Daima merhametli, affedici olasýn.
Dünya düþkünleriyle, arkadaþ olmayasýn.

Salih kimseler ile birlikte olmaya bak.
Saadet kapýlarý, açýlýr böyle ancak.

Oðlum, dünya fanidir, kalmaz hiçbir insana.
Ölüme hazýrlan ki, bu lazým esas sana.)

Yine bir mektubunda, buyurdu: (Ey göz nurum!
Allahü teâlâya seni ýsmarlýyorum.

Hayr etsin Allah senin ahir, akýbetini.
Çalýþ, boþa geçirme, bil vaktin kýymetini.

Ýlk evvela, nefsini tanýmaya gayret et.
Onun isteklerine, eyle hep muhalefet.

Ýnsanlardan eziyet gelirse de nefsine,
Nimet bil her birini, sabýr göster hepsine.

Bil ki, dünya hayatý, üç beþ gündür nihayet.
Onun da çoðu gitti, az kaldý, etme gaflet.

Tembel kimseler ile hiç olma ki arkadaþ,
Sana dahi sirayet eder o yavaþ yavaþ.

Günlerini gafletle geçirme ki evladým,
Ecel yaklaþmaktadýr ardýndan adým adým.

Beyhude harcama hiç ömür sermayesini.
Deðerlendir ömrünün her bir saniyesini.

Ziynetlendir içini, Allah’a muhabbetle.
Süsle zahirini de, Ýslam’a riayetle.

Allah adamlarýna hürmette etme kusur.
Onlara hizmet ile, kazanýlýr tam huzur.

Ne ki alýkor ise seni Hakký anmaktan,
O, senin düþmanýndýr, kaçýn yakýn olmaktan.

Üstün görme kendini hiç birinden onlarýn.
Zira bu, kibirdir ki, mutlaka bundan sakýn.

Kendini bir þey sanmak, çok büyük tehlikedir.
Sana, en büyük zarar, böyle bilmenden gelir.

Geçtiðimiz seneler, bir hayal oldu ancak.
Bundan sonrakiler de, elbet böyle olacak.

Büyük düþman olarak, taný kendi nefsini.
Çünkü o uðraþýr ki, ateþe atsýn seni.)