MUHAMMED BAKIR
rahmetullahi aleyh

Eshâb-ý kirâmý görenlerin zamanýnda yetiþen en büyük velîlerden. On iki Ýmâmýn beþincisidir. Hazret-i Hüseyin'in torunu ve Ýmâm-ý Zeynelâbidîn hazretlerinin oðlu Ýmâm-ý Câfer-i Sâdýk hazretlerinin babasýdýr. Künyesi Ebû Câfer'dir. Bütün ilimlere vâkýf olduðu için kendisine ilimde ve fazîlette üstün mânâsýna Bâkýr denildi. 676 (h. 57) senesinde Medîne-i münevverede doðdu. 731 (h. 113) senesinde ayný yerde vefât etti. Cennetü'l-Bakî Kabristanýnda babasýnýn yanýna defnedildi.


Sevdiklerinden biri, bir günah iþlemiþti.
Hemen sonra, bu zatýn huzuruna gelmiþti.

Ona bir nazar edip, buyurdu ki: (Sakýn ha!
Sen o kötü fiili yapmayasýn bir daha!

Þu gördüðün duvarlar, olunca size perde,
Zannediyor musun ki, olurlar bizlere de?)

Biri de anlatýr ki: Ýmamý görmek için,
Gidip, hizmetçisinden istedim bir gün izin.

Dedi ki: (Ýçeride, tam oniki kiþi var.
Biraz bekleyiniz ki, çýkarlar þimdi onlar.)

Biraz sonra, içerden çýktý oniki kimse.
Baktým ki, herbirisi giymiþler dar elbise.

Ýlk defa görüyordum ben böyle kimseleri.
Onlar çýkýp gidince, ben girerek içeri,

Dedim ki: (Bu kimseler kimlerdir ki efendim,
Onlarý, buralarda daha önce görmedim.)

Buyurdu: (O kimseler, cinni Müslümanlardýr.
Onlarýn da, bizlere ihtiyaçlarý vardýr.

Siz nasýl sorarsanýz helal veya haramdan,
Onlar da bize gelip, sorarlar zaman zaman.)

Gece, geç vakte kadar ibadet ediyordu.
Sonra, Hak teâlâya þöyle yalvarýyordu:

(Ya Rabbi gece oldu, gökte çýktý yýldýzlar.
Kullardan ses çýkmýyor, zira hep uykudalar.

Ya Rabbi sen dirisin, her þeyi biliyorsun.
Her kim ne yapar ise, sen elbet görüyorsun.

Uyuman, uyuklaman olmaz senin katiyen.
Ýman etmiþ olamaz, seni böyle bilmeyen.

Sen, öyle çok kuvvet ve kudret sahibisin ki,
Seninkine nisbetle, hiç kalýr gayrininki.

Rahmet kapýlarýný, açmýþsýn her insana.
Hemen kabul edersin, kim dua etse sana.

Senin nimetlerine, þükrederse kim eðer,
Sen ona, daha fazla gönderirsin nimetler.

Ýnanýp güvenerek, kim etse sana niyaz,
Elbet kabul edersin, o, asla reddolunmaz.

Kapýna, güvenerek bir kimse gelse senin,
Geriye döndürmeye, gücü yetmez kimsenin.

Önümde, ölüm kabir, sonra mizan ve sýrat,
Bulunduðu müddetçe, uyunur mu hiç rahat?

Saðdan mý, arkadan mý gelir amel defterim?
Ben bunu bilmedikçe, nasýl rahat ederim?

Yok iken ecel için belli vakit ve saat,
Dünya lezzetlerinden, alýnýr mý hiçbir tat?

Ya Rabbi, rahmetinden þöyledir ki muradým,
Ecelim geldiðinde, kolay olsun vefatým.

Mahþerdeki hesabým, olsun kolay ve asan.
Bana, azap olmayan bir hayat eyle ihsan.)