O, beni Ýsrail'e, Hakk'ýn bir peygamberi.
Güzellik ve cemalde yok idi bir benzeri.

Yumuþak huylu idi, ederdi halka vaaz.
Saçlarý seyrek olup, inceydi sesi biraz.

Zekeriya Peygamber, dururken mihrabýnda,
Cibril aleyhisselam nazil oldu bir anda.

Hak teâlâ, vahiyle buyurdu ki: (Elbet biz,
Seni, Yahya isminde oðulla müjdeleriz.)

Yahya aleyhisselam gelir gelmez dünyaya,
Melekler, kendisini çýkardýlar semaya.

Sütten kesilinceye kadar belli bir zaman,
Gýdasý, sýrf Cennetten olundu ona ihsan.

Çocukluktan belliydi olgunluðu, kemali.
Ve sair çocuklara benzemezdi bir hali.

Mesela akranlarý oynarken her gün oyun,
Allahü teâlâyý anardý kalbi onun.

Derlerdi: (Gel bizimle, sen de oyna ey Yahya!)
Derdi ki: (Oyun için gelmedik biz dünyaya.)

Kýldan elbise giyer, yerdi arpa ekmeði.
En büyük zevk bilirdi, o, ibadet etmeyi.

Cehennem korkusuyla aðlardý gece gündüz.
Öyle ki, gözyaþlarý yapmýþtý yüzünde iz.

Babasý bakardý hep, her vaaza baþlar iken,
O varsa, bahsetmezdi Cehennem ateþinden.

Bir gün onu görmeyip, azaptan bahsedince,
O, bunlarý iþitip, feryat etti bir nice.

Aðlayýp inleyerek, dýþarý çýktý hemen.
Yöneldi sahralara, geçmiþ idi kendinden.

Eve geldi babasý, mescidden ayrýlarak.
Dedi ki: (Ey Yahya’nýn validesi, durma kalk.

Yahya'dan gafil olup, bahsettim Cehennemden.
Meðer o içerdeymiþ, iþitmiþ bunu benden.

Cehennemi duyunca, gitti o feryat edip.
Korkarým ki ölmüþtür, anlayalým gel gidip.)

Çýkýp, oðullarýný ararken yana yana,
Nihayet rastladýlar sahrada bir çobana.

Dediler: (Genç birini gördün mü bu mahalde?)
Dedi ki: (Siz Yahya'yý ararsýnýz herhalde.

Þu daðýn eteðinde gördüm onu deminden.
Aðlayýp, yaþ dökerdi devamlý gözlerinden.)

O tarafa giderek, buldular onu yine.
Ve alýp getirdiler ayný gün evlerine.

Yahya aleyhisselam gelince rüþt çaðýna,
Rabbimiz, Peygamberlik makamý verdi ona.

Ýnsanlarý hak yola çaðýrdý senelerce.
Lakin inanmayanlar oldu ona bir nice.

Yehudi hükümdarý Herod’un bir torunu,
Olan Birinci Herod, severdi lakin onu.

Kardeþinin kýzýyla evlenebilmek için,
Bir fetva isteyince, vermedi ona izin.

Zira caiz deðildi o dinde bu evlilik.
Kýz, bu defa Herod'un nefsini etti tahrik.

Müstehcen görünerek, dedi ki: (Beni dinle.
Yahya'yý öldürürsen evlenirim seninle.)

O, nefsine aldanýp, emir verdi bu sefer.
Gelip yakalayarak, onu þehid ettiler.

Ve lakin cezasýný Allah verdi tabii.
Kýzý, yerin dibine batýrdý Karun gibi.