Yemliha'dan duyunca, Ýsmini Dokyanus’un,
Dediler: (Hikaye mi, bize anlatýyorsun?

Üçyüz seneden fazla oluyor o öleli.
Ve yalan söylediðin, iyice oldu belli.)

Yemliha, kaldýðýndan çaresizlik içinde,
Baþlarýndan geçeni, dedi neticesinde.

Dedi: (Dün burdan çýkýp, girdik bir maðaraya.
Bugün de, ekmek için, inip geldim buraya.

Ben size hakikati, doðruyu söylüyorum.
Bildiðim bu kadardýr, baþka þey bilmiyorum.)

Hadise, idareye aksetti en nihayet.
Hükümdar, (Teodüs) nam bir salih zattý gayet.

Ve lakin kâfir idi o devrin insanlarý.
Dirilmeyi, bir türlü almazdý akýllarý.

Çok üzülüp, sonunda, Rabbine dua etti:
(Ya Rab, inkâr ediyor bu kavim ahireti.

Sen bir harikulade göster bu kimselere.
Ýnansýnlar öldükten sonra da dirilmeye.)

O sýrada Yemliha ve birçok zaptiyeler,
Hükümdar Teodüs'ün huzuruna girdiler.

Dediler: (Hükümdarým, bu kiþi, fevkalade,
Þeylerden bahsediyor, emrinize amade.)

Yemliha anlatýnca baþýndan geçenleri,
Maðaraya giderek, gördüler o gençleri.

Ayrý ayrý sarýlýp her birinin boynuna,
Sevindi, duasýnýn kabul olunduðuna.

Zira devlet erkaný ve bütün yakýnlarý,
Bu harikuladeyi gördüler ayrý ayrý.

Din ve imanlarýný korumak gayesiyle,
Hicret eden gençlerin, kudret-i ilahiyle,

Üçyüz sene uyuyup ve uyandýklarýný,
Görünce, anladýlar ahiret hayatýný.

Hükümdar, maðaradan ayrýlacaðý vakit,
Kapýsýnýn önünde, inþa etti bir mescit.

Lakin zaman geçip de, görünce mescit hasar,
Osmanlý sultanlarý, yaptýlar onu tekrar.

Veda edip gidince oradan yerlerine,
Eshab-ý kehf, uykuya daldýlar tekrar yine.

Resulullah devrinde, hazret-i Ebu Bekir,
Hazret-i Ali ile, oraya gitmiþlerdir.

Ýkinci kez uyanýp, onlarla görüþtüler.
(Biz de, Resulullaha iman ettik) dediler.

Onlar da veda edip, ayrýlýrken oradan,
Dua talep ettiler, hepsi Resulullahtan.

Hazret-i Mehdi’nin de, zamanýnda bu gençler,
Uyanýp, kendisine çok hizmet edecekler.

Onun askeri olup, gece gündüz yanýnda,
Hizmet edeceklerdir küffârla savaþýnda.

Âlimler buyurur ki, (Bu yedi bahtiyarlar,
Hak teâlâ katýnda, çok kýymet kazandýlar.

Nerede bulunursa, bunlarýn isimleri,
Hýfz eder Hak teâlâ, her beladan onlarý.

Bu isimler, tarlanýn, dört köþesine þayet,
Gömülürse, mahsulde olur bolluk, bereket.)

Eshab-ý Kehf adýyla bilinen bu kimseler,
Ýmaný kavi olan yedi kiþi idiler.

Yemliha, Mekselina, Mislina, Mernuþ, Debernuþ
Altýncýsý Þazenuþ, sonra Kefeþtatayyuþ.

Bu yedi genç müminin bir de Kýtmir adýnda,
Köpekleri vardýr ki, uyuyor yanlarýnda.