Uhud’a, tekbirlerle gitti Ýslam ordusu.
Vardý her sahabide þehid olma arzusu.

Yolda, bir birlik ile karþýlaþtýlar bir an.
Altýyüz kiþi idi bunlar yahudilerden.

Ganimet davasýnda olan bu yahudiler,
Resul'ün ordusuna katýlmak istediler.

Peygamber efendimiz, sual etti eshaba:
(Bu kiþiler Müslüman olmuþlar mý acaba?)

(Hayýr ya Resulallah) diyerek edince arz,
Allah’ýn Sevgilisi buyurdu: (Hayýr, olmaz.

Geri dönmelerini söyleyiniz onlara.
Küffârýn yardýmýný istemeyiz biz zira)

O gün akþama kadar, durmadan yol aldýlar.
Þeyhayn denilen yerde, durup konakladýlar.

Mücahidler buraya gelmiþti yorgun halde.
Geçirmek istediler geceyi bu mahalde.

Resulullah orada, teftiþ etti erleri.
Gördü çocuk yaþtaki birçok sahabileri.

Kavuþabilmek için þehidlik rütbesine,
Onlar da katýlmýþtý bu ordunun içine.

Bunlarýn arasýnda, (Rafi' bin Hadic) vardý.
Büyük görünmek için bir çareler arardý.

Ayak parmaklarýnýn ucunda yükselerek,
Küçük olmadýðýný istiyordu göstermek.

Resulullah fark edip, onu da küçük diye,
Göndermek isteyince oradan Medine’ye,

Biri, (Ya Resulallah, Rafi iyi ok atar.)
Deyince, onu dahi almaya verdi karar.

O, cenge katýlmayý istiyordu pek içten.
Resul kabul edince, uçtu artýk sevinçten.

Ýslam düþmanlarýyla o da savaþacaktý.
Neticede ya þehid, ya gazi olacaktý.

Bir çocuk, gördü onun kabul edildiðini.
O da gelip, Resule arz etti dileðini.

O da, bu maksat ile yanardý için için.
Düþünüp, çaresini þöyle buldu bu iþin.

Dedi: (Ya Resulallah, ben büyüðüm Rafi'den.
Zira yenebilirim güreþte onu hemen.

Ýstersen, ikimizi güreþtiriniz derhal.
Eðer onu yenersem, beni de orduya al.

Ben de gelip, düþmanla çarpýþmak istiyorum.
Zira þehid olmayý çok arzu ediyorum.)

Peygamber efendimiz, tebessüm buyurdular.
Onlarý güreþtirip, kendi hakem oldular.

Neticede bu çocuk, galip geldiði için,
Peygamber efendimiz, ona da verdi izin.

Korumalarý için Medine’dekileri,
Diðer çocuklarý da, gönderdi sonra geri.