Artýk Ýslam’ýn nuru, Mekke’nin haricinde,
Hýzla yayýlýyordu kabileler içinde.

Ulaþtý Beni Gýfar kabilesine dahi.
Duydu bunu o yerde, Ebu Zer-i Gýfari.

Biraderi Üneys’e dedi ki o gün hemen:
(Git, o Resul hakkýnda bilgi getir Mekke’den.)

Üneys gelip görünce, Allah’ýn Resulünü,
Hayran ve aþýk olup, geri döndü o günü.

Ebu Zer, neticeyi sorunca kardeþine,
Dedi: (Öyle bir zatýn, rastlamadým eþine.

Emrediyor herkese, hep hayýr ve iyilik.
Böyle yüce bir zatý, gördüm ben ömrümde ilk.)

Ebu Zer-i Gýfari, bu haber üzerine,
Biraz azýk alarak, geldi Mekke þehrine.

Tek maksadý, görmekti Allah’ýn Habibini.
Korkudan, hiç kimseye anlatmadý halini.

Resulü görmek için, bekledi uzun müddet.
Lakin nasib olmadý, akþam oldu nihayet.

Hazret-i Ali görüp, davet etti evine.
Yatýp, sabah olunca, Kâbe’ye geldi yine.

Ýkinci ve üçüncü günler de akþam vakti,
Yine hazret-i Ali evine davet etti.

Artýk üçüncü gece sordu ki Ebu Zere:
(Nereden, ne maksatla teþrif ettin bu yere?)

Dedi: (Duydum, bu yerde var imiþ bir Peygamber.
Geldim ki, kendisinden edineyim bir haber.)

Hazret-i Ali ona, dedi: (Bu, büyük nimet.
Ben Ona gidiyorum, sen de beni takip et.

Benim girdiðim eve, peþimden sen de gel gir.
Ve lakin sokaklarda müþrikler görebilir.

Böyle bir tehlikeyi sezer isem ben þayet,
Yere eðilir gibi yaparým bir iþaret.

O zaman beni geçip, yürü eve girmeden.
Böylece kurtulursun öyle bir tehlikeden.)

O da, onu takiben yürüyüp girdi eve.
Ve böylece kavuþtu Sevgili Peygambere.

(Esselamü aleyküm!) diyerek verdi selam.
Aldý bu selamýný Resul aleyhisselam.

(Ne zamandýr burdasýn?) diye sual edince,
Dedi: (Buralardayým üç gündüz ve üç gece.)

Allah’ýn Sevgilisi sonra da þöyle sordu:
(Peki, seni üç gündür kim yedirip doyurdu?)

Dedi: (Yemek yemedim, zemzem içtim sadece.
Bir açlýk ve susuzluk hissetmedim zerrece.)

Peygamber Efendimiz buyurdular ki: (Zemzem,
Mübarek bir sudur ki, doyurur açlarý hem.)

Anlattý Ebu Zer’e sonra Ýslamiyet’i.
Ýman etti o hemen okuyup þehadeti.