Ýslam’a davet için o Server-i kâinat,
Busra’nýn hakimine bir mektup yazdý bizzat.

Haris adlý sahabi, Resulün mektubunu,
Alarak, süratlice tuttu Busra yolunu.

Mute’ye vardýðýnda ve lakin bu bahtiyar,
Hýristiyan askerler, onu tutukladýlar.

Þurahbil bin Amr idi, o zaman Þam valisi.
Alçakça þehid etti o, hazret-i Haris’i.

Çok üzüldü o Server bunu duyduðu vakit.
Emir verip, topladý derhal üçbin mücahid.

Buyurdu ki: (Allah’ýn izniyle yol alýnýz.
Zeyd ibni Harise’dir sizin kumandanýnýz.

Eðer harp esnasýnda Zeyd þehid olur ise,
Cafer bin ebi Talip kumandan olsun size.

O da þehid olursa harp meydanýnda eðer,
Abdullah bin Revaha emir olsun bu sefer.)

Ýsimleri sayýlan bu þahýslarýn, artýk,
Þehid olacaklarý anlaþýldý apaçýk.

Hakikaten adlarý geçen bu sahabiler,
Üçü de, þehid oldu bu harpte birer birer.

Hatta bu mücahidler savaþýrken Mute’de,
Peygamber Efendimiz, o anda Medine’de,

Mescid-i þerifinde oturuyordu o gün.
Üzüntülü olduðu, belli idi büsbütün.

Hiçbir þey konuþmuyor, hep sükut ediyordu.
Mübarek gözlerinden yaþlar süzülüyordu.

Eshabdan bir tanesi, dedi: (Ya Resulallah!
Canýmýz, her þeyimiz fedadýr sana vallah.

Bu gün çok üzgünsünüz, acaba sebep nedir?
Size bakýp, biz dahi oluruz müteessir.)

Buyurdu ki: (Mute’de, bizim üçbin mücahid,
Düþmanla çok þiddetli savaþýyor þu vakit.

Kaldýrdý Hak teâlâ gözümdeki perdeyi.
Açýkça görüyorum þu an muharebeyi.

Önce Zeyd bin Harise sancaðý aldý ele.
Lakin þehid edildi bir düþman mýzraðýyle.

Cafer bin ebi Talip sancaðý aldý ondan.
Düþmanýn saflarýna saldýrdý hiç durmadan.

Bir elinde sancakla savaþýrken öylece,
Nihayet þehid oldu o dahi biraz önce.

Ondan sonra sancaðý, Ýbni Revaha aldý.
Yalýn kýlýç düþmanýn ortalarýna daldý.

Çok kâfiri öldürüp, savaþýrken pek þedit,
Bir düþman mýzraðýyla, o dahi oldu þehid.

Vakta ki þehid oldu Abdullah bin Revaha,
Ýslam’ýn sancaðýný, Halid aldý bu defa.)

Bunlarý anlatýrken, o Server aðlýyordu.
Mübarek gözlerinden, gözyaþý akýyordu.