Bir gün hazret-i Ömer, halife iken, yine,
Yeni, temiz elbise giyinip üzerine,

Cuma namazý için, camiye gidiyordu.
Lakin yolda giderken, üzücü bir þey oldu.

Þöyle ki, üzerine, bir damýn oluðundan,
Kanlý su döküldü ve üzüldü gayet bundan.

Sonra, baþkasýna da zarar verir diyerek,
Kaldýrttý o oluðu, derhal emir vererek.

Lakin o ev, hazret-i Abbas’ýn idi bizzat.
Kendi de, dam üstünde bulunurdu o saat.

Yýkayýp, yaralanmýþ bir kedi yavrusunu,
Dökmüþtü o oluða, onun kanlý suyunu.

Halife, üzerini deðiþtirerek yine,
Geldi Resulullahýn amcasýnýn evine.

O yaðmur oluðunu, kaldýrtmýþ olduðundan,
Sebebini söyleyip, özür diledi ondan.

Lakin hazret-i Abbas, arz etti ki: (Ya Ömer!
Onu, bizzat oraya, koymuþ idi Peygamber.)

O böyle söyleyince, Halife üzüldü pek,
Baþladý aðlamaya, (Ben ne yaptým!) diyerek.

Bu piþmanlýk içinde, rica etti: (Ya Abbas!
Öyle ise gel þimdi, sen benim sýrtýma bas.

O yaðmur oluðunu, eskisi gibi yine,
Elin ile yerleþtir, tekrar eski yerine.)

O dahi (Peki!) deyip, hiç vakit geçirmeden,
O oluðu, yerine yerleþtirdiler hemen.

Biri dahi Resulden, nasihat isteyince,
Ona buyurdular ki: (Sinirlenme hemence.

En iyiniz, geç kýzýp ve çabuk barýþandýr.
En kötünüz, tez kýzýp, çabuk barýþmayandýr.

Bir kimse, Allah için yenerse gazabýný,
Kaldýrýr Allah dahi, o kuldan azabýný.)

Eðer bir Müslümanda, var ise þu üç haslet,
Hak teâlâ o kula, acýr, eder merhamet.

Biri, nimete þükür, biri de, affetmektir.
Üçüncüsü, kýzýnca, öfkesini yenmektir.

Bir kimse kýzdýðýnda, davranýrsa yumuþak,
Kalbini, iman ile doldurur cenâb-ý Hak.

Bir kul da, kýzdýðýnda, gizlerse gadabýný,
Allah da gizler onun, mahþerde günahýný.

Bir gün hazret-i Ömer, Resulün huzuruna,
Varýp, rica etti ki: (Bir amel söyle bana.

Öyle ki, kolay olsun iþlemek o ameli.
Hem de bana mahþerde, olsun çok faideli.)

Buyurdu: (Örtücü ol aybýný insanlarýn.
Þeref ve namusunu, koru Müslümanlarýn.

Eðer böyle edersen, mahþerde de muhakkak,
Senin kusurlarýný, affeder cenâb-ý Hak.)