Aiþe-i Sýddýka, naklediyor ki bizzat:
Sahabe-i kirama, bir gün Fahr-i kâinat,

Þöyle buyurdular ki: (Meclislerinizi, siz,
Ömer ibnil Hattab’ý anarak süsleyiniz!)

Huzeyfe-tübnil Yeman, büyük sahabedendir.
O da, bir hakikati þöyle bildirmektedir:

Ömer ibnil Hattab’ýn devrinde din-i Ýslam,
Aynen, (Gelen kimse)ye benziyordu sanki tam.

Nasýl yaklaþýyorsa, gelen kimse gitgide,
Ýslam'ýn yakýnlýðý, artardý o devirde.

Ve lakin ondan sonra, öyle oldu ki Ýslam,
Artýk (Giden kimse)ye benziyordu sanki tam.

Uzaklýðý artarsa, nasýl giden insanýn,
Gitgide uzaklýðý artýyordu Ýslam'ýn.)

Abdullah bin Mes'ud da, buyuruyor ki bizzat:
(Firaseti kuvvetli, tanýyorum ben üç zat.

Biri, Mýsýr azizi idi ki bu zatlarýn,
O, hazret-i Yusüf’ü tanýmýþtý bihakkýn.

Hanýmýna dedi ki: (Sen bu gence iyi bak.
Zira bize faydasý olur onun muhakkak.)

Yine Þuayb Nebi'nin, bir kýzý vardý ki hem,
O da, Musa Nebi’yi bir defa görüp hemen,

Babasýna dedi ki: (O, çok iyi biridir.
Ücretle tut ki onu, kuvvetli ve emindir.)

Firaseti kuvvetli olan o üç kimseden,
Biri de, Ebu Bekr-i Sýddýk’týr ki esasen,

Ömer ibnil Hattab'ýn, sezerek kýymetini,
Ona verdi, kendinden sonra hilafetini.)

Nitekim Resulullah, sahabeye bu babta,
Bir hadis-i þerifte, buyuruyor ki hatta:

(Benden sonra, peygamber gönderilseydi eðer,
Ömer ibnil Hattab’a olurdu bu müyesser.

Rabbimiz, kendisine vermiþtir iki melek.
Bunlar, ona verirler manevi güç ve destek.

Hata iþlemekten de, korurlar bunlar onu.
Ve ona yaptýrýrlar, o þeyin doðrusunu.)

Yine buyuruyor ki Abdullah ibni Ömer:
(Sahabe, bir hususta ihtilaf etse eðer,

Ve bu babta, bir âyet gelse idi sonradan,
Babamýn sözü gibi, geliyordu çok zaman.)

Yine ibni Hattab'tan bahsederken bir sefer,
Þöyle buyurmuþlardýr bir hadiste o Server:

(Þeytan, ibni Hattab’ý görseydi eðer birden,
Yüzünün üzerine, düþerdi heybetinden.)

Yine buyuruyor ki o Sevgili Peygamber:
(Cibril aleyhisselam verdi ki bana haber,

Vakta ki Ömer Faruk, girdi Ýslam dinine,
Melekler müjde verdi, hemen birbirlerine.)