Ömer ibnil Hattab’ýn, bir hizmetçisi vardý.
Bir gün, Resulullahýn huzurlarýna vardý.

Dedi: (Ya Resulallah, bir acayip hadise,
Oldu ki, geldim onu, haber vereyim size.

Ben, efendim Ömer'in evinde bulunurken,
Biraz ekmek piþirmek istedim sabah erken.

Lakin odun yok idi, hurmalýða koþturdum.
Biraz odun toplayýp, bir yýðýn oluþturdum.

Götürmeye, takatim yetiþmedi hiç fakat.
O sýrada gördüm ki, geliyor atlý bir zat.

Çok nurani biriydi, yaklaþýp bana derhal,
(Resulullah nasýldýr?) diyerek etti sual.

Dedim ki: (Pek iyidir, bize cennet müjdeler.
Cehennemden korkutup, günahlardan men eder.)

Dedi ki: (Eðer bugün, varýrsan huzuruna,
Sen, benim tarafýmdan, þunlarý söyle ona.

De ki: Cennet meleði, Rýdvan selam ediyor.
Onun nübüvvetine, çok sevindim ben diyor.

Yarýn onun ümmeti, üç kýsým olacaktýr.
Bir kýsmý, hiç hesapsýz cennete konacaktýr.

Bir kýsmýnýn hesabý, geçer kolay ve asan.
Onlar dahi Cennete girerler hep o zaman.

Ümmetinden vardýr ki, çok asi olanlar da,
Senin þefaatinle, kurtulurlar onlar da.

Ümit ediyorum ki, yani Resulullahýn,
Ümmetinden hiç kimse, hiç zayi olmaz yarýn.)

Resulullah bunlarý, duyunca hizmetçiden,
Çok sevinip, baþýný secdeye koydu hemen.

Sonra da buyurdu ki: (Hamd olsun Rabbimize.
Rýdvan'ýn dili ile, müjdeler verdi bize.)

Hizmetçi devam edip, dedi: (Ya Resulallah!
Daha garip hadise oldu hatta bu sabah.

Ben, o odun dengini kaldýrmak arzu ettim.
Fakat çok aðýr idi, takat getiremedim.

O zaman baktý Rýdvan bir bana, bir oduna,
(Götüremiyor musun?) diyerek sordu bana.

(Evet, çok aðýr oldu) deyince ben cevaben,
Kamçýsýyla bir taþa, iþaret etti hemen.

O, bu emri verince, taþ oynadý yerinden.
Adam gibi koþarak, yanýma geldi hemen.

Odunlarý yüklenip, yürüdü ileriye.
Az sonra bir de baktým, dönüp geldi geriye.

Ben oradan ayrýlýp, evime vardýðýmda,
Gördüm o odunlarý, kapýnýn kenarýnda.)

Bu hususta âlimler buyuruyor ki: (Bakýn!
Böyledir hizmetçisi, iþte Ýbni Hattab'ýn.

Böyle üstün olursa hizmetçisi velhasýl,
Onun Efendisini düþünün bir de asýl.)