Ali bin ebi Talip, orta boylu bir zattý.
Gözleri güzel olup, hem iri ve siyahtý.

Göðsü geniþ, heybetli, iri yapýlýydý hem.
Resulün hizmetinde bulunuyordu her dem.

Hem Hazret-i Ali’nin, sýk idi sakallarý.
Küffâr onu görünce, artardý korkularý.

Harplerde nice günler, aç durur, hiç yemezdi.
Ve hatta aç olduðu, hatýrýna gelmezdi.

O, bütün gazalarda bulundu muntazaman.
Bir kal'ayý almakta, zorluk olduðu zaman,

Yahut galip gelmeye, yüz tutarsa kâfirler,
Sancaðý, ona teslim ediyordu o Server.

Buyururdu: (Ya Ali, yürü Allah adýyla!
Ýþbu fetih senindir Allah’ýn yardýmýyla.)

O da hemen giderek, duasýyla Resulün,
Zafer kazanýyordu, olsa da düþman üstün.

Ve yine Beni Necran adýnda hýristiyan,
Ýnatçý bir kabile var idi ki o zaman,

Ne kadar çok nasihat ettiyse de o Server,
Yine de inat edip, imana gelmediler.

Onlar, hiçbir þekilde gelmeyince imana,
Bir âyet nazil oldu Peygamber-i ziþâna.

Rabbimiz, bu âyette buyurdu ki mealen:
(Ýman etmeyenlere, söyle ki þöyle hemen:

Gelin, oðullarýnýz ve oðullarýmýzý,
Yine kadýnlarýnýz ve kadýnlarýmýzý,

Bir araya toplayýp, diyelim ki: Allah’ýn,
Laneti, üzerine olsun yalancýlarýn.)

Bu âyet-i kerime mucibince, o Server,
O inatçý kavime, bir haber gönderdiler.

Necran oðullarý da, bu davet üzerine,
Bir heyet gönderdiler, Allah’ýn Resulüne.

Resulullah, onlara okuyup bu âyeti,
Derhal mübaheleye, çaðýrdý o heyeti.

Yani buyurdular ki: (Ey kavim, öyle ise,
Gelin, þöyle bir dua edelim Rabbimize:

Kim yanlýþ yolda ise içimizden eðer ki,
Onun üstüne olsun Rabbimizin laneti.)

Onlar kabul etmekte, tereddüt eylediler,
(Bunu biz, aramýzda konuþalým) dediler.

Ve izin isteyerek, Resul-i kibriyadan,
Bunu konuþmak için, ayrýldýlar oradan.

Gelip reislerine, anlatýp bunu derhal,
Dediler ki: (Efendim, böyledir iþte ahval.

Bu teklif karþýsýnda, biz bir þey diyemedik.
Yarýn cevap veririz, diyerek geri geldik.)