Merhab denen o kâfir, Aliyyül Mürteza'ya,
Kýlýç salladýysa da, hamle gitti havaya.

Sonra Hazret-i Ali, zülfikârý kaldýrýp,
Ve (Ya Allaah!) diyerek, kuvvetli nara atýp,

Öyle kýlýç çaldý ki o heybetli kâfire,
O koca gövdesiyle, devrildi birden yere.

Yukardan aþaðýya, ikiye bölünmüþtü.
Kanlar içerisinde, yere düþüp ölmüþtü.

Çelik miðferi ile, kalkaný dahi hemen,
Ýkiye bölünmüþtü o þiddetli darbeden.

Onu, kanlar içinde görünce mücahidler,
Tekbir sedalarýyla gökleri inlettiler.

Merhab'ý öldürünce o gün Hazret-i Ali,
O anda çok bozuldu kâfirlerin morali.

Peþinden mücahidler, hücuma geçti yine.
Kâfirler, kaçýþtýlar hep kalenin içine.

Kovalarken müminler, küffârý peþlerinden,
Aliyyül Mürteza'nýn, kalkaný düþtü birden.

Eðilip almaya da, lakin yoktu zamaný.
O ara bir yahudi, alýp kaçtý kalkaný.

Buna, hazret-i Ali üzülüp, bu hiddetle,
Hayber'in kapýsýný, tutup sarstý kuvvetle.

Onu, kalkan yerine istiyordu kullanmak.
Ve Allah’a güvenip, ondan kuvvet alarak,

Koca demir kapýyý sarsýnca o hýrs ile,
Çýktý kapý yerinden, Rabbimizin izniyle.

Sekiz on pehlivanýn, kýmýldatamadýðý,
Koca demir kapýyý, kaldýrýp kalkan yaptý.

Bir eliyle, kapýyý tutarak kalkan diye,
Kýlýç savuruyordu, yine öbür eliyle.

Sonra, kale içine girerek mücahidler,
Ýslam’ýn sancaðýný, burç üstüne diktiler.

Bu harikuladeyi görünce onlar o an,
Hep eman dilediler, Aliyyül Mürteza'dan.

Kale fethedilmiþti, oradan döndü geri,
Arz etti o Resule bu müjdeli haberi.

Peygamber efendimiz, çok memnun olup buna,
Gözlerinden öperek, buyurdular ki ona:

(Ya Ali, getirince sen bana bu haberi,
Senden razý oldular, Allah ve Peygamberi.)

O da bunu duyunca Allah’ýn Resulünden,
Aðlayýp, yaþlar aktý derhal iki gözünden.

Resulullah sordu ki: (Ne için aðlýyorsun?)
Dedi: (Caným, her þeyim yoluna feda olsun.

Sevinç ve sürurumdan aðlarým ki þimdi ben,
Allah ve Peygamberi, razýdýr bendenizden.)

Buyurdu ki: (Ne kadar sevinsen, yine azdýr.
Zira meleklerin de, hepsi senden razýdýr.)