Peygamber efendimiz, Aliyyül Mürteza’ya,
Hususi nasihatler ederdi ekseriya.

Bir gün de buyurdu ki: Mirac gecesinde, ben,
Cennetin kapýsýnda, bir yazý gördüm hemen.

Þöyle ki: (Kim nefsine, ederse muhalefet,
Ebediyen cennette olur o, yarýn elbet.)

Buyurdu ki: (Ya Ali, Allahü teâlânýn,
Rýzasý, rýzasýnda olur anne babanýn.

Ya Ali, misafire, komþuna ikram eyle.
Hele anne babana, olsalar kâfir bile.

Bir mücrim, günahkâr kul, felaketine sebep,
Olacak bir þey için, duada bulunsa hep,

Rabbimiz emreder ki bazý meleklerine:
(Bu kulun istediði, hemen gelsin yerine.

Derhal ifa edin ki onun her isteðini,
Duymak istemiyorum, zira onun sesini.)

Ya Ali, bir kulu da, severse cenâb-ý Hak,
Onun her muradýný, vermez acil olarak.

O, ne kadar Rabbinden etse de onu talep,
Geciktirir Rabbimiz, onun duasýný hep.

Melekler bunu görüp, arz eder ki hem dahi:
(Bu kulun duasýný kabul et ya ilahi!)

Rabbimiz buyurur ki: (Býrakýn onu bana.
Benden daha fazla mý, acýrsýnýz siz ona?

Ben geciktiriyorum, onun bu duasýný.
Zira çok seviyorum, bana yalvarmasýný.)

Hak teâlâ bir kula, gadap ederse eðer,
O zaman o kimseye, haram mal nasib eder.

Faidesiz þeylerle, artýk o meþgul olur.
Dalar gaflet içine, ahireti unutur.

Peygamber efendimiz, buyurdular ki yine:
Ya Ali, eðer bir kul, gelse ölüm haline,

A'zasý, birbirine selam verir ve der ki:
(Ben öldüm, sen de þimdi ölürsün elbette ki.)

Hatta onun ak tüyü, der ki kara tüyüne:
(Ben öldüm, sen de elbet ölürsün birkaç güne.)

Ya Ali, her yeni gün, seslenir ki her daim:
(Ey insanoðlu, senin, her haline þahidim.)

O gündüzün peþinden, gelince de her gece,
O da, insanoðluna nida eder böylece.

Ya Ali, gün doðmadan ve fecir aðarmadan,
Tövbe eden kulunu, affeder Allah o an.

Yýldýzlar sayýsýnca, olsa da günahlarý,
Yine de Hak teâlâ, af buyurur onlarý.

Ya Ali, bir insanda, en iyi aza, dildir.
Zira yarýn cennete, onun ile girilir.

Yine en kötü aza, dilidir ki insanýn,
Zira kul, cehenneme, onunla girer yarýn.)