Gece gündüz devamlý, Ýdris aleyhisselam,
Ölüm ve ahireti, düþünürdü her zaman.

Kabir azabý ile, Cehennem þiddetini,
Düþünüp, çok yapardý Hakk'a ibadetini.

Her taati, göklere yükselirdi muhakkak.
Hazret-i Azrail de, ona hayran kalarak,

Rabbinden izin alýp, girdi insan þekline.
Geldi Ýdris Nebi’nin, bir gün ziyaretine.

Girip, sohbet eyledi onun ile evinde.
Lakin geri dururdu, yemek vakitlerinde.

Yemekle alakasýz görünce Ýdris onu,
Sual edip öðrendi, Azrail olduðunu.

Buyurdu: (Ey Azrail, ruhumu þimdi al da,
Ölümün acýsýný tadayým bu dünyada.)

Hazret-i Azrail de, izin alýp Rabbinden,
Alýp, iade etti ruhunu ona hemen.

Sual etti sonra da, bunu Ýdris Nebi'ye:
(Ya Ýdris, bunda senin maksadýn neydi?) diye.

Buyurdu: (Ýstedim ki, bu acýyý bileyim.
Rabbime, daha fazla ibadet eyliyeyim.)

Ve dedi: (Ey Azrail, bir ricam vardýr yine.
Þimdi de çýkar beni, buradan gökyüzüne.

Bugün ben göreyim de Cehennemi, Cenneti,
Daha fazla yapayým, Rabbime ibadeti.)

Azrail, Rabbimizden izin alýp, o ara,
O gün Ýdris Nebi'yi, çýkardý semalara.

Buyurdu: (Ey Azrail, Malik'e eyle de arz,
Cehennemin içini göstersin bana biraz.)

Açtý o da kapýyý, Hakk'ýn müsaadesiyle.
Gösterdi Cehennemin içini tamamiyle.

Görünce Ýdris Nebi, Cehennem ateþini,
Korku ve dehþetinden, kaybetti kendisini.

Kendine geldiðinde, buyurdu ki: (Þimdi de,
Görmeyi istiyorum, Cennetin içini de.)

Rabbinden izin alýp, açtý Rýdvan Cenneti.
Girip, gördü içerde akýl almaz nimeti.

Azrail arz etti ki Ýdris'e sonra yine:
(Haydi çýk, ileteyim, seni dünya evine.)

Ýdris aleyhisselam, buyurdu ki o zaman:
(Rabbim emretmedikçe, artýk çýkmam buradan.)

O böyle buyurunca, Hak teâlâ bu defa,
Bir melek gönderdi ki, baksýn bu ihtilafa.

Evvela Azrail’i, dinledi hakim melek.
Sonra Ýdris Nebi’ye, sordu tazim ederek.

O dedi ki: (Ey melek, buyurdu ki Rabbimiz:
“Elbette ki ölümü tadacaktýr her nefis.”

Ve yine buyurdu ki bizlere cenâb-ý Hak:
“Her nefis, Cehennemden geçecektir muhakkak.”

Ayrýca buyurdu ki: “Bana imaný olan,
Cennetime girerse, artýk çýkmaz oradan.”

Ben de ölümü tadýp, Cehennemden geçmiþim.
Ve imanlý olarak, bu Cennete girmiþim.

Mâdem ki Hak teâlâ, eyledi böyle ferman,
O emir vermedikçe, artýk çýkmam buradan.)

Melek, hayret içinde arz etti: (Ya ilahi!
Meselenin hallinde, aciz kaldým ben dahi.)

Rabbimiz buyurdu ki: (Haklýdýr bunda Ýdris.
Çýkmasýn Cennetimden, ona iliþmeyiniz.)