Vakta ki tamamlandý, Nuh Nebi'nin gemisi,
Yakýnlaþtý iyice, o azabýn gelmesi.

Nuh peygamber, kavmine dedi ki son olarak:
(Beni, size peygamber gönderdi cenâb-ý Hak.

Size, bunca senedir ettimse de nasihat,
Dinlemeyip, istihza eylediniz siz fakat.

Ben nasihat ettikçe, siz hep inat ettiniz.
Üstelik çok cefa ve eziyyet eylediniz.

Ýþte bu yüzdendir ki, yakýnda Hak teâlâ,
Sizin üzerinize, gönderecek bir bela.

Bari þimdi inanýp, býrakýn bu inadý.
Yoksa, azab etmektir Hakk'ýn size muradý.

O azab tufandýr ki, dünya, suyla dolacak.
Ýmana gelmeyenler, o suda boðulacak.

Bu beladan kurtulmak isteyen varsa her kim,
Acele iman etsin, son sözümdür bu benim.)

Dediler: (Yüzyýllardýr, bu lafý dinliyoruz.
Gelsin ne gelecekse, sana inanmýyoruz.)

Va'd olunan azabýn, gelmiþti vakti zaten.
Tufan alametleri görüldü çok geçmeden.

Su, yerde yavaþ yavaþ, baþladý yükselmeye.
Ve baþladý müminler o gemiye binmeye.

Nuh Nebi, bir kez daha kavmin hükümdarýný,
Çaðýrtýp, kendisine yaptý son ihtarýný.

Yanýna geldiðinde, buyurdu ki: (Ýþte bak!
Bahsettiðim tufaný, gönderdi cenâb-ý Hak.

Haydi, iman edin de, kurtulun bu beladan.
Zira kâfir olana, necat yok asla bundan.)

Kral ve o müþrikler, yine inkâr ettiler.
Ve bunu, normal yaðan bir yaðmur zannettiler.

Müslümanlar, gemiye binince en nihayet,
Tufanýn þiddeti de, fazlalaþtý be gayet.

Oðlu Kenan, kenarda dururdu zevcesiyle.
Ýkaz etti onu da, babalýk þefkatiyle:

(Ey evladým, haydi gel, bizimle bin gemiye.
Kurtuluþ yoktur bu gün, müminlerden gayriye.)

Babasý, ettiyse de son defa onu ikaz,
Lakin o, inadýndan yine etti itiraz.

Dedi: (Su yükselirse, çýkarým þu daðlara.
Nasýl olsa bu sular, çýkmaz tâ oralara.)

O böyle konuþurken, laubali olarak,
Büyük bir dalga gelip, eyledi onu helak.

Hak teâlâ emriyle, yaðmurlar yaðdý gökten.
Yer yer sular kaynadý, topraðýn her yerinden.

Sularýn seviyesi, yükseldi ki o kadar,
Kayboldu su içinde, en yüksek büyük daðlar.

Kýrk gündüz ve kýrk gece, devam etti bu tufan.
Kâfirler hep öldüler, kalmadý ehl-i tuðyan.

Nuh Nebi'nin gemisi, altý ay müddet ile,
Dalgalar arasýnda, yüzdü hep selametle.

Hak teâlâ emriyle, kesilince yaðmurlar,
Alçalmaya baþladý, yavaþ yavaþ o sular.

Seviye alçaldýkça, gemi de iniyordu.
Yüksek daðlar, gemiyi, kendine bekliyordu.

Cudi daðý, tevazu eyleyip, etti dua.
Ýndirdi Hak teâlâ, onu bu küçük daða.