Âd kavmi, görür görmez o azap bulutunu,
Geri çevirmek için gittiler güya onu.

O sýrada, buluttan çok kuvvetli sedalar,
Zuhur etti peþinden, rüzgar ve kasýrgalar.

Müthiþ bir uðultuyla esince birdenbire,
O maðrur Âd'lýlarý seriyordu yerlere.

Hiçbir maðlubiyete alýþmamýþ Âd'lýlar,
Kýzarak, geri geri kaçmaya baþladýlar.

Çaresizlik içinde girdiler evlerine.
Rüzgar sakinleþince, çýktýlar tekrar yine.

Hûd Peygamber, kavmini son defa etti davet.
Onlar, karþýlýðýnda eylediler hakaret.

Vakta ki tamam oldu azabýn gelme vakti,
Melekler ve o bulut, kuþattý o milleti.

Küfürde inat ile direnen o Âd'lýlar,
Bu sefer, ellerine ok ve silah aldýlar.

Rabbimizin emrini beklerken o melekler,
Onlar da, oklarýný gererek beklediler.

Þöyle yorumladý ki bekleyiþi o millet:
O bulut ve melekler, korktular bizden elbet.

Dediler ki: (Sen dahi görüyorsun ki ey Hûd!
Bizimle cenk etmeye çekiniyor o bulut.

Bize saldýrmak için, yoktur cesaretleri.
Gör ki, nasýl birazdan terk ederler bu yeri.)

Buluttan esen rüzgar ve fýrtýna, gittikçe,
Uðultusu çoðalýp, þiddetlendi iyice.

Aðaçlarý, kökünden çýkarýp atýyordu.
Ses ve soðukluðu da gittikçe artýyordu.

El ele tutuþarak o inatçý Âd'lýlar,
Kadýn ve çocuklarý orta yere aldýlar.

Dediler ki: (O bulut, bizden kuvvetli ise,
Ýþte biz buradayýz, bir zarar versin bize.)

Sonra o nasipsizler, daha fazla azarak,
Hepsi, ayaklarýný sertçe yere basarak,

Dediler ki: (O bulut, güçlü ise bizlerden,
Gelip ayaðýmýzý kýmýldatsýn bu yerden.)

Biraz sonra, nihayet geldi emr-i ilahi.
Esti azap rüzgarý pek þiddetli ve kavi.

Öyle ki, develeri deviriyordu yere.
Âd'lýlar bunu görüp kaçýþtýlar evlere.

Gözleriyle görüp de bu müthiþ musibeti,
Ýnsafa gelmediler yine bu Âd milleti.

Evlerine kapanýp, derhal kilitlediler.
(Rüzgarýn, bu evlere gücü yetmez) dediler.

Lakin azap rüzgarý bir þey dinlemiyordu.
Daðlarý bile yýkýp, yerle bir ediyordu.

Evlerini, kökünden kaldýrýp gökyüzüne,
Kuvvetle çarpýyordu birbirleri üstüne.

O maðrur insanlarýn, öyle oldu ki hali,
Atýldýlar havaya saman çöpü misali.

Büyük cüsseleriyle övünen o Âd'lýlar,
O rüzgar karþýsýnda, sinek gibi kaldýlar.

Yedi gece, sekiz gün esen azap rüzgarý,
Helak etti topyekün o maðrur insanlarý.