Cibril aleyhisselam, gelip Salih Nebi'ye,
Bildirdi: (Müminlere, mescit inþa et) diye.

Mescidin inþasýna, baþladý Salih Nebi.
Yardým ediyorlardý, ona melekler dahi.

Mescidin yapýlmasý, tamam oldu nihayet.
Müminler, o mescitte ederlerdi ibadet.

Salih Nebi gece gün, konuþup kavmi ile,
Ýmana çaðýrýrdý, onlarý tatlý dille.

Ve lakin o insanlar, hem inanmýyorlardý,
Hem de bu Peygamberle, alay ediyorlardý.

Bir gün de, kendisine dediler ki: (Bizi sen,
Bilinmeyen bir dine çaðýrýrsýn esasen.

Bize, putlarýnýzý býrakýnýz diyorsun.
Ad kavmi helakiyle, bizi korkutuyorsun.

Halbuki kum üstüne yapýlmýþtý o evler.
Elbet rüzgar onlarý, yýkýp, yerle bir eder.

Bizim evlerimizse, daðlara oyulmuþtur.
Rüzgarýn dað yýktýðý, hiç vaki olmuþ mudur?

Ey Salih, senin aklýn ermez böyle þeylere.
-Hâþâ-Rabbinin dahi, gücü yetmez bizlere.)

O anda þiddetli bir ses ile irkildiler.
Bütün putlar, bu sesle, yüz üstü devrildiler.

Diyordu ki: (Putlara, yapýlmaz hiç ibadet.
Salih, Hak teâlânýn Peygamberidir elbet.)

Semudlular bu hali görünce, hepsi bir bir,
Dediler: (Olsa olsa, bu, Salih'in sihridir.

Doðru bir kiþi idi, halbuki o evvelden.
Þimdi, yalancýlýðý ortaya çýktý hepten.)

Salih aleyhisselam, asasýný o ara,
Yukarý kaldýrarak, baðýrýnca onlara,

Kalblerine büyük bir korku düþüp o zaman,
Herbiri, bir tarafa kaçýþtýlar oradan.

Ertesi gün, tekrardan bir araya geldiler.
Ve Salih Peygamberden, mucize istediler.

Dediler ki: (Peygamber olduðun doðru ise,
Gelip vahþi hayvanlar, söylesin bunu bize.)

Seslendi Salih Nebi: (Ey vahþiler, geliniz!
Peygamber olduðuma, þehadet eyleyiniz.)

O esnada bir arslan, koþup geldi önüne.
Dedi: (Buyur ey Salih, muntazýrým emrine.

Sen, Allah tarafýndan gelen bir peygambersin.
Ýnsanlarý küfürden, hakka davet edersin.)

Bu hadise, onlarýn gitti gariplerine.
Dediler ki: (Bakýnýz, þu Salih'in sihrine.)

Onlar böyle deyince, arslan dahi aniden,
Onlarýn üzerine, hücuma geçti hemen.

Kâfirler çok korkarak, evlerine gittiler.
Hatta kapýlarýný, derhal kilitlediler.

Lakin arslan, terk edip gitmeyince o yeri,
Korkup, yaptýklarýna piþman oldu herbiri.

Dediler ki: (Ey Salih, senden özür dileriz.
Bizi bundan halas et, seni dinleyeceðiz.)

Salih Nebi, arslana iþaret etti hemen.
Hayvan, boyun bükerek uzaklaþtý o yerden.