Hazret-i Ýbrahim'in, validesi Emile,
Târuh öldükten sonra, evlendi Âzer ile.

Hazret-i Ýbrahim'e, hamileydi önceden.
Doðan erkek çocuklar, öldürülürdü hemen.

O, iyi bildiðinden Âzer'in þerrini de,
Korkuyordu, çocuða bir zarar verir diye.

Ondan kurtulmak için, bir gün dedi: (Ey Âzer!
Bu benim karnýmdaki, oðlan doðarsa eðer,

Hemen alýp, Nemrud'a teslim et ki anýnda,
Daha çok itibarýn olsun onun yanýnda.)

Böyle deyip, þerrinden halas oldu bir müddet.
Doðumun zamaný da, gelmiþ idi nihayet.

Baþýndan savmak için, doðum günü Âzer'i,
Dedi: (Ölüm de olur doðumlarda ekseri.

Bu yüzden korkuyorum, sen git, puthaneye var.
Benim kurtulmam için, dua eyle ve yalvar.)

Peki deyip çýktý o, bunu makul görerek.
Puthaneye kapanýp, çýkmadý akþama dek.

O da çýkýp, gizlice gitti bir maðaraya.
Halilullah, orada teþrif etti dünyaya.

Böylece, Nemrut denen o zalim diktatörün,
Aldýðý o tedbirler, tam boþa gitti o gün.

Zira onun mülkünü, temelinden yýkacak,
Resulün doðumundan, habersizdi o alçak.

Annesi, çocuðunu, iyice emzirdi ve,
Maðaranýn aðzýný kapatýp döndü eve.

Âzer’i, birisiyle çaðýrttý puthaneden.
O gelip, merak ile, doðumu sordu hemen.

Dedi: (Baþýn sað olsun, bir oðlan doðdu, fakat,
Çok zayýf olduðundan, az sonra etti vefat.)

Onun bu sözüne de, kandý Âzer pekâlâ.
Zira hýfz ediyordu, onlarý Hak teâlâ.

Artýk Âzer, her sabah, puthaneye gidince,
O da, o maðaraya gidiyordu gizlice.

Gerçi o, emzirmeye gidiyordu oðlunu.
Lakin parmaklarýný emer bulurdu onu.

Allah'ýn kudretiyle, onun parmaklarýndan,
Yað, bal, hurma þýrasý, süt gelirdi her zaman.

Oradan, hanesine geldiðinde o tekrar,
Korkunç bir sapýklýðýn içindeydi insanlar.

Zira halk, yýldýzlara, putlara tapýyordu.
Nemrut dahi, ilahlýk iddia ediyordu.

Ýbrahim Halilullah, ermeden büluðuna,
Hak teâlâ, rüþd ile hidayet verdi ona.

Allahü teâlânýn verdiði bu rüþd ile,
Baþladý insanlara, doðru yolu tebliðe.

Hatta üvey babasý Âzer de putperestti.
Önce ona söyleyip, imana davet etti.

Dedi: (Ey babacýðým, putlar ilah olamaz.
Yalnýz Hak teâlâya yapýlýr dua, niyaz.

Kendini korumaktan acizken bunlar hatta,
Aklý olan, bunlara tapýnýr mý hayatta?

Bana tabi olup da, iman edersen þayet,
Senindir ahirette, sonsuz olan seadet.)