Yusuf aleyhisselam, o kuyuya düþtü ve,
Hemen Hak teâlâyý baþladý zikretmeye.

Onun zikrettiðini iþitince melekler,
Çevresinde toplanýp, ona eþlik ettiler.

Sonra ilham geldi ki Hak teâlâ katýndan:
(Yakýnda kurtulursun elbet bu sýkýntýdan.

Ýlerde, hem büyük bir mevkiye geleceksin.
Ve bu yaptýklarýný onlara diyeceksin.)

Velhasýl kardeþleri, Yusuf'un gömleðini,
Bir hayvanýn kanýyla bulayýp her yerini,

Ve o kanlý gömleði ellerine alarak,
Döndüler akþam eve, yalandan aðlayarak.

Yakub aleyhisselam, aðlama seslerini,
Ýþitip, sordu hemen onlara sebebini.

Dediler: (Ey babamýz, kýr yerine ulaþtýk.
Ve kendi aramýzda, yarýþ için anlaþtýk.

Daðýldýk bunun için hepimiz kýr yerine.
Yusuf'u, bekçi koyduk eþyamýz üzerine.

Biz bu yarýþ iþiyle meþgul idik ki, o an,
Kurt gelip yemiþ onu, gafil iken biz ondan.

Biz doðru söyleyici olsak da halisane,
Ýyi biliyoruz ki, inanmazsýn sen yine.

Lakin inanmýyorsan, iþte kanlý gömleði.
Zira biz bilemeyiz hiç yalan söylemeyi.)

Yakub aleyhisselam, babalýk þefkatiyle,
Yusuf'unu düþünüp, aðladý göz yaþiyle.

Buyurdu ki: (Siz bana nasýl söz vermiþtiniz?
Hayýr, fena aldatmýþ sizi nefisleriniz.

Sizin bu yaptýðýnýz, hiç de gerçek deðildir.
Ve lakin bana düþen, yine sabr-ý cemildir.)

Yusuf'un gömleðini sürdü yüz ve gözüne.
Lakin hiç rastlamadý onda yýrtýk izine.

Buyurdu: (Vallahi o, ne þefkatli kurt imiþ.
Yusuf'uma þefkati, sizlerden ziyadeymiþ.

Görmedim bu kurt gibi merhametli birini.
Yusuf'umu yemiþ de, yýrtmamýþ gömleðini.)

O kuyunun içinde, geçince az bir zaman,
Hemen yakýn bir yerde, konakladý bir kervan.

Kervanbaþý, su için gönderdi sakasýný.
O da gelip, kuyuya sarkýttý kovasýný.

Yusuf aleyhisselam sarýlýp o kovaya,
Kova ile birlikte, yükseldi yukarýya.

Saka onu görünce, duydu büyük heyecan.
Sevinçle baðýrdý ki: (Müjde, iþte bir civan!)

Biraderi Yehuda var idi ki Yusuf'ün,
Yemek getiriyordu kuyuda ona her gün.

Lakin o gün gelince, Yusuf'u göremedi.
Koþup, kardeþlerine durumu haber verdi.

Kardeþleri bu hali öðrenip Yehuda'dan,
Koþarak, o kervana yetiþtiler arkadan.

Bir heyecan içinde dediler ki onlara:
(Bu, bizim kölemizdi, kaçmýþ tâ buralara.

Ýsterseniz satarýz size biz bu köleyi.
Ucuzdur, hemen alýp terk edin bu ülkeyi.)