Yusuf’u bulanlara dedi ki kardeþleri:
(Bunu satýn alýn da, terk edin siz bu yeri.)

Ona da dediler ki ibranice olarak:
(Bizleri yalanlarsan, öldürürüz seni bak!)

Yusuf aleyhisselam, onlarýn bu tehdidi,
Yüzünden sükut edip, hiçbir þey söylemedi

Kardeþleri, Yusuf'u, bizim kölemiz diye,
Satmak istediyse de o kervandakilere,

Onlarýn paralarý yoktu onu alacak.
Dediler: (Birkaç dirhem verebiliriz ancak.)

Peki deyip, onlardan birkaç dirhem aldýlar.
Ve o kervancýlara çok ucuza sattýlar.

Zira maksat ve gaye, para deðildi o an.
Uzaklaþtýrmak idi onu babalarýndan.

Velhasýl kervancýlar, Yusuf'u da alarak,
Mýsýr'a ulaþtýlar oradan ayrýlarak.

Para kazanmak için, yine o kervancýlar,
Onu, satmak üzere pazara çýkardýlar.

Onun güzelliðini kim görse idi bir an,
Elinde olmaksýzýn, olurdu ona hayran.

Birçok kimse müþteri olunca kendisine,
Yükseldi fiyatý da bu yüzden günden güne.

Bir maliye vekili var idi ki Mýsýr’da,
Aziz deniliyordu onlara o asýrda.

Bu Aziz de, Yusuf'u gördü ve oldu hayran.
Onu, yüksek fiyatla satýn aldý onlardan.

Hak teâlâ Yusuf’u sevdirdi o vekile.
Doldu Aziz’in kalbi, onun muhabbetiyle.

Hanýmýna getirip, dedi: (Buna iyi bak.
Ýlerde faydasýna kavuþuruz muhakkak.)

Yani, iþlerimizi belki ona veririz.
Yahut onu ilerde, bir evlat ediniriz.

O, evlat edinmeyi düþünmüþtü o zaman.
Çünkü yoktu çocuðu hanýmý Zeliha'dan.

Böylelikle hazret-i Yusuf’a, cenâb-ý Hak,
Rüya tabir ilmini öðretti tam olarak.

Semavi kitaplarýn manasýný da yine,
Hak teâlâ, vahiyle öðretti kendisine.

Beden bakýmýndan da tam yetiþtiði zaman,
Peygamberlik makamý olundu ona ihsan.

O zaman hem çok güzel, hem de gençti Zeliha.
Elinde olmaksýzýn meyletti kalbi ona.

Çünkü hazret-i Yusuf, bir hayli güzel idi.
Akýllara durgunluk verirdi güzelliði.

Hatta nur-u nübüvvet parlardý ki yüzünde,
Herkes hayran olurdu onu ilk gördüðünde.

Zeliha da, bu yüzden onu hemen sevmiþti.
Ve gayr-i ihtiyari ona gönül vermiþti.

Ve onu, ne zaman ki sevmiþ idi Zeliha,
Artýk kendi beyine bakmaz oldu bir daha.

Hazret-i Yusuf için, her gün süsleniyordu.
Ve onu, kendisine celbetmek istiyordu.

Fakat o, hiç itibar etmezdi Zeliha'ya.
Zira Hak teâlâdan ederdi edep, hayâ.