Gönül Sultanları.com >  Peygamberler > Yusuf aleyhisselam > Zeliha haksýz çýktý
Zeliha haksýz çýktý
Yusuf aleyhisselam, Zeliha'nýn evinden,
Kaçarak kurtulmuþtu ancak onun elinden.

Gömleðinin, arkadan yýrtýlmýþ olmasý da,
Onu haklý çýkardý, Zeliha karþýsýnda.

Baþka delilleri de inceleyip hakimler,
Onun haklýlýðýna, kat'i hüküm verdiler.

Þöyle ki, Yusuf Nebi, hür olmasýna raðmen,
Aziz'in kölesiydi görünüþte, zahiren.

Dediler: (Bir kölenin, Zeliha'ya böyle bir,
Hareket yapmasý da, uzak bir ihtimaldir.

Ýkincisi, peþpeþe koþarlarken o günde,
Yusuf koþuyor idi Zeliha'nýn önünde.

Kötü bir düþüncesi olsa idi Yusuf'ün,
Ne için Zeliha'nýn önünden kaçsýn o gün?

Üçüncüsü, Zeliha süslü ve þýktý gayet.
Yusuf ise giymiþti, çok sade bir kýyafet.

Böyle kötü niyeti olsaydý onun eðer,
Bilakis o giyerdi çok cazip kýyafetler.

Dördüncüsü, o evde uzun müddet kalmýþtý.
Ve lakin böyle bir hal, hiç vuku bulmamýþtý.

Beþincisi, Zeliha ederken onu itham,
Açýkça konuþmayýp, söyledi muðlak kelam.

Halbuki Yusuf ise, hiç telaþlanmayarak,
Savundu kendisini, açýk ve net olarak.

Eðer suçlu olsaydý, konuþmazdý böyle net.
Zira suçlu olanlar, çekinir, korkar elbet.

Altýncýsý, o Aziz, iktidarsýz kiþiydi.
Öyleyse bu hadise, Zeliha'nýn iþiydi.)

Böyle deðerlendirip insanlar bu davayý,
Kat'i suçlu buldular bu iþte Zeliha’yý.

Aziz vakýf olunca, iþin hakikatine,
Utandý hanýmýnýn iþbu hareketine.

Ve dedi ki: (Ey Yusuf, kimseye deme sakýn.
Bugünkü hadiseyi baþka kimse duymasýn.

Ey Zeliha, sen dahi günahýna tövbe et.
Zira suçlu olduðun anlaþýldý nihayet.)

Sakladýlar ise de her ne kadar bu iþi,
Yine de çok geçmeden, duydu bunu çok kiþi.

Bilhassa hadiseyi iþiten çok kadýnlar,
Zeliha'yý, arkadan konuþup kýnadýlar.

Dediler ki: (Zeliha, Ken'anlý kölesine,
Öyle bir tutulmuþ ki, maðlub olmuþ nefsine.

Yüreðine iþlemiþ o kölenin sevgisi.
Gözüne görünmezmiþ ondan baþka birisi.

Acep niçin o gence tutulmuþ ki bu kadar?
Yok mudur onun gibi civan delikanlýlar?)

Onlar söyleseler de, buna benzer sözleri,
Aslýnda baþka idi onlarýn gayeleri.

Zira duymuþlardý ki, Yusuf'a bir an bakan,
Derhal onu severdi, hiç elinde olmadan.

Onlar da düþmüþlerdi onu görmek derdine.
Lakin yoktu gösteren onu kendilerine.

Görmek, belki bu yolla mümkün olur diyerek,
Tahrik ediyorlardý Zeliha'yý bilerek.

www.gonulsultanlari.com