Maliye vekiliyken Yusuf Nebi Mýsýr'da,
Yanýna, kardeþleri geldiler o sýrada.
Yusuf aleyhisselam, tanýdý onlarý hep.
Sordu ki: (Gelmenizin maksadý nedir acep?)
Dediler ki: (Bir kýtlýk geldi bizim diyara.
Zahire almak için, gelmiþtik buralara.)
Buyurdu ki: (Yalandýr sizin bu dediðiniz.
Galiba siz buraya, casusluða geldiniz.
Eðer böyle deðilse, siz Mýsýr diyarýna,
Ne maksatla geldiniz, söyleyin onu bana.)
Dediler ki: (Ey Aziz, bizler on biraderiz.
Ýbrahim Peygambere dayanýr sülalemiz.
Gerçekten ülkemizde kýtlýk oldu bu ara.
Zahire almak için gelmiþtik bu diyara.
Ýhtiyar bir babamýz vardýr ki ayriyeten,
Onun isteði ile, geldik Ken'an ilinden.
Buradan baþka yerde olmayýnca zahire,
Biz de mecburiyetten, çýkýp geldik bu yere.)
Yusuf Nebi sordu ki: (Peki, sizler geldiniz.
Evinde yalnýz mýdýr þu anda pederiniz?)
Dediler: (Babamýzýn vardý ki bir evladý,
Onu çok seviyordu, Yusuf’tu onun adý.
O Yusuf, yýllar önce, çocuk iken maalesef,
Bizim gafletimizden bir kýrda oldu telef.
Onun firaký ile, gece ve gündüzleri,
Aðlayýp, babamýzýn görmez oldu gözleri.
Var baþka onun gibi, küçük biraderimiz.
Onu, Yusuf yerine koymuþtur pederimiz.
Adý Bünyamin olup, küçüktür hepimizden.
Ayýrmak mümkün deðil, onu pederimizden.
Zira o, Bünyamin’le teselli olmaktadýr.
Onu, kendi yanýndan hiç ayýrmamaktadýr.)
Yusuf aleyhisselam dinledi sözlerini.
Yine belli etmedi onlara kendisini.
Sonra, þahýs baþýna birer yük hesabiyle,
On deve yükü verdi buðdayý parasiyle.
Velakin kardeþleri dediler ki: (Ey Aziz!
Bünyamin için dahi, bir yük buðday veriniz.)
Yusuf aleyhisselam, peki deyip o zaman,
Bir yük de, onun için zahire etti ihsan.
Sonra da buyurdu ki: (Bünyamin'e herhalde,
Babanýzýn sevgisi, sizden daha ziyade.
Ve lakin niçin onu, sizden fazla seviyor?
Bu, doðrusu insaný hayrete sevkediyor.
Mâdem ki onu sizden, daha çok sevmektedir,
Bu, öyleyse bir þeye iþaret etmektedir.
Bünyamin'in, akýl ve fazilet bakýmýndan,
Kamil biri olduðu, anlaþýlýyor bundan.)
Yusuf Nebi, onlara söyleyip böyle þeyler,
Dedi: (Bünyamin'i de getirin öbür sefer.
Eðer getirmezseniz siz o kardeþinizi,
Þimdiden diyeyim ki, vermem zahirenizi.)
Paralarýný dahi, onlardan habersizce,
Yükleri arasýna, geri koydu gizlice.
|