Vakta ki kardeþleri, gelip Yusuf Nebi'ye,
Yalvarýnca, (Az daha bize buðday ver) diye,

Yusuf aleyhisselam, onlara þefkatinden,
Kendisini tanýtmak arzu eyledi hemen.

Ve lakin bundan önce, onlara bir nasihat,
Olmasý kabilinden bir sual sordu bizzat.

Dedi ki: (Siz Yusuf'a yaptýðýnýz o iþten,
Tövbe edip, þu anda piþman mýsýnýz cidden?

Siz beni, babamýzdan ne için ayýrdýnýz?
Ve niçin beni o gün bir kuyuya attýnýz?)

O, bunu sormak ile istemiþti ki, o an,
Ýstiðfar eylesinler eski günahlarýndan.

Yoksa onun maksadý, bunu hatýrlatarak,
Deðildi hiç onlarý ayýplayýp kýnamak.

Yusuf aleyhisselam, o gün kardeþlerine,
Bu gibi sualleri sormasý üzerine,

Bir þaþkýnlýk içine düþtü hepsi büsbütün.
Þüpheyle sordular ki: (Yoksa sen Yusuf müsün?)

Bünyamin de yanýnda duruyordu o ara.
Tanýttý kendisini en nihayet onlara.

Buyurdu: (Ben Yusuf'um, bu dahi Bünyamin'dir.
Bize bu nimetleri ihsan eden Rabbimdir.

Bizi, birbirimize kavuþturmakla þu an,
Eyledi Hak teâlâ bize büyük bir ihsan.)

Onlar vakýf olunca iþin hakikatine,
Hayretle bakýþtýlar hemen birbirlerine.

Önce Yusuf Nebi'yi meth-ü sena ettiler.
Sonra hatalarýný itiraf eylediler.

Dediler ki: (Biz sana yaptýðýmýz o iþten,
Günahkâr olduk ama, piþmanýz þimdi içten.)

Ýtiraf eyleyince onlar bu iþlerini,
Affeyledi o dahi hemen kardeþlerini.

Buyurdu: (Bundan sonra, bu iþleri sayarak,
Size bir ayýplama yoktur ve olmayacak.

Allah, günahýnýzý eder af ve maðfiret.
O, merhametlilerin en büyüðüdür elbet.)

Affedildiklerini müjdeleyip onlara,
Mahzun gönüllerini ferahlattý o ara.

O gün kardeþlerini, Yusuf aleyhisselam,
Affederek, onlara yaptý çok izzet, ikram.

Kardeþleri, onun bu ikramýný görünce,
Ezilip, kendisine dediler ki hemence:

(Bize, çok ikramlarda bulundunuz her zaman.
Ama biz çok mahcubuz o yaptýklarýmýzdan.)

Cevaben buyurdu ki: (Beni, þimdiye kadar,
Az dirheme satýlmýþ köle bildi insanlar.

Þimdi ben þeref buldum sizlerin sayesinde.
Ve yükseldi mertebem, insanlarýn nezdinde.

Çünkü öðrendiler ki, kardeþiyim sizlerin.
Ve oðullarýndaným hem Yakub Peygamberin.

Ýnsanlar, sayenizde bunlarý öðrendiler.
Ve ben, nazarlarýnda þimdi oldum muteber.)

Kendisine zulmeden kardeþlerine, o gün,
Böyleydi davranýþý o hazret-i Yusuf’ün.