Eyüp aleyhisselam, yedi yýl çekti mihnet.
Sonunda halas olup, buldu sýhhat, afiyet.

Lakin gece olup da, gelince vakt-i seher,
Þiddetli bir (Ah) edip, gözünden aktý seller.

Rahime hatun dahi, iþitti bu (Ah)ýný.
Ve sordu kendisinden niçin aðladýðýný.

Buyurdu: (Ey Rahime, çekerken ben bu derdi,
Bir nida iþitirdim her gece, seher vakti.

Ey benim hasta kulum, bugün nasýlsýn diye,
Muhatap oluyordum hitab-ý ilahi’ye.

Bekledim duymak için, bu seher vakti dahi.
Gelmedi lakin bu kez, o hitab-ý ilahi.

Gerçi kalmadýysa da hastalýktan bir eser,
Ve lakin bu þereften, mahrum kaldým bu sefer.)

Yakýnlarý sordu ki kendisine bir defa:
(Ya Eyüp, yedi sene çektin çok dert ve bela.

Peki, bize der misin, bu seneler içinde,
Sana, en zor ne geldi hastalýk haricinde?)

Buyurdu: (Hastalýktan etmedim hiç þikayet.
Dostlarýn serzeniþi zor geldi bana gayet.

Birkaç mümin vardý ki, beni çok sever iken,
Sonra hasta olunca, yüz döndürdüler birden.

Dediler ki: Bu nasýl Peygamberdir acaba?
Hak teâlâ, dünyada koydu onu azaba.

Onda hayýr olsaydý, çekmezdi çok meþakkat.
Etmezdi Allah ona, bu dertleri musallat.

O, nasýl yakýndýr ki Allah’a böyle acep,
Hayatý, dert ve bela çekmekle geçiyor hep?

Onlarýn bu sözleri incitti beni fazla.
Hastalýktan, bu kadar incinmemiþtim asla.

Baþka gün, birkaç kiþi etti beni ziyaret.
Dediler: Bu kiþiye, niçin geldi bu mihnet?

Hem sonra senelerce, niçin sürdü bu bela?
Niçin þifa vermiyor bu zata Hak teâlâ?

Eðer o olsa idi, iyi ve salih biri,
Vermezdi Allah ona bunca musibetleri.

Hem de bu hastalýðý, iyileþmek yerine,
Daha da þiddetlenip, artýyor günden güne.

Beni çok incitmiþti bu gibi sözler dahi.
Rabbime sýðýnarak, dedim ki: Ya ilahi!

Çektim bu hastalýðý yedi sene, yedi ay.
Hiç þikayet etmedim, gelmiþti bana kolay.

Nice zaman çekmeye razýydým dert, hastalýk.
Lakin bu serzeniþler, güç geldi bana artýk.

Zerrece incinmedim hastalýktan ve dertten.
Lakin bu gibi sözler, incitti beni hepten.)

Ve Eyüp Peygamberin, olunca yaþý yüzkýrk,
Rabbine kavuþmayý arzulamýþtý artýk.

Nihayet az bir zaman kalýnca eceline,
Evladýndan Havmel’i, vekil kýldý yerine.

Techiz ve tekfinini ona tevdi ederek,
Teslim etti ruhunu, en son (Allah!) diyerek.

Ya Rabbi, bu mübarek Peygamber hürmetine,
Kavuþtur bizi onun yüksek þefaatine.