Þuayb aleyhisselam, her ne kadar kavmine,
Nasihat ettiyse de, inanmadýlar yine.

Onlar inkâr etse de, o asla yýlmýyordu.
Sabredip, tekrar tekrar nasihat ediyordu.

Bir gün yine onlara buyurdu ki: (Ey kavmim!
Beni, Resul olarak gönderdi size Rabbim.

Ben haber veriyorum size her hakikati.
Bilin ki, dediklerim olacaktýr pek kat'i.

Ey kavmim, hatýrlayýn ne oldu Nuh kavmine?
Onlar da inanmazdý Hakk'ýn Peygamberine.

Lakin inat edince, sonunda cenâb-ý Hak,
Bir tufanla, onlarý eylemedi mi helak?

Bir de Hûd’un kavmini düþünün ey insanlar!
Onlar dahi küfürde etmiþlerdi çok ýsrar.

Ve lakin o kavim de, en sonunda maalesef,
Kuvvetli bir rüzgarla olmadýlar mý telef?

Ve ey kavmim, düþünün Semud kavmini yine.
Karþý gelmiþler idi kendi Nebilerine.

Onlar dahi küfürde edince böyle inat,
Allah göndermedi mi onlara da bir afat?

Hazret-i Cebrail’in bir kuvvetli sesiyle,
Helak olmadýlar mý bir yer zelzelesiyle?

Ey kavmim, son olarak düþünün Lut kavmini.
Onlar da inkâr etti, kendi Peygamberini.

Hem de onlar, sizlerden, zaman ve yer olarak,
Siz de bilirsiniz ki, deðildir fazla uzak.

Onlarýn da baþýna geleni bir düþünün.
Nasýl yerin dibine geçmiþlerdi büsbütün.

Bu misaller, her þeyi söylüyor açýk açýk.
Bu gafleti atýn da, son verin küfre artýk.

Bu putlarý býrakýp, iman edin Allah’a.
Ve artýk hiç dönmeyin, bu isyan ve günaha.

Maðfiret dilerseniz, günahýnýz affolur.
Þüphesiz benim Rabbim, çok rahim ve gafurdur.)

O, bu nasihatleri ettiyse de kavmine,
Onlar inatlarýndan inkâr ettiler yine.

Dediler ki: (Ey Þuayb, senin bu aþiretin,
Olmasaydý, elbette gelmiþti sonun senin.

Eðer düþünmeseydik onlarýn hürmetini,
Taþlamak suretiyle, öldürürdük biz seni.)

Þuayb aleyhisselam, kavmini dinleyerek,
Þöyle dedi onlara asla çekinmeyerek:

(Ey insanlar, akrabam, sizlerin indinizde,
Allahü teâlâdan daha mý azizdir de,

Onlardan çekinerek beni öldürmezsiniz.
Allahü teâlâya hiç önem vermezsiniz.

Hiç çekinmezsiniz de Allahü teâlâdan,
Korkarsýnýz çok aciz olan akrabalardan.

Ey kavmim, elinizden yapýn ne gelir ise.
Ben yine, hakikati söylerim her gün size.

Çünkü ben peygamberim, vazifemdir söylemek.
Yalancý deseniz de, söylerim ölene dek.

Siz inanmasanýz da, ne yapsanýz da, fakat,
Elbet bir gün meydana çýkacak her hakikat.

Pek yakýnda bir azap verince size Rabbim,
O zaman görürsünüz yalancý kim, haklý kim?

Siz þimdi hazýr olun gelecek o azaba.
Bakalým ki haliniz ne olacak acaba?)