Meydana, yetmiþiki sihirbaz gelmiþti tam.
Fir’avnýn karþýsýnda, ettiler arz-ý endam.

Ve ona dediler ki: (Çaðýrdýn geldik, fakat,
Eðer galip gelirsek, ne var bize mükafat?)

Dedi: (Gayet tabii, siz galip gelirseniz,
Benim yakýn adamým olursunuz hepiniz.)

Hazret-i Musa dahi, kardeþini alarak,
Teþrif etti meydana, asaya dayanarak.

Baktý ki, toplanmýþlar bir hayli çok sihirbaz.
Üzülüp, herbirini eyledi hemen ikaz.

Hiddetle çýkýþtý ki: (Yazýklar olsun size!
Hiç beraber olur mu sihir ile mucize?

Siz, Allah ve Resul’e karþý mý gelirsiniz?
Böyleyse, tam hüsrandýr ancak akýbetiniz.)

Ýnsafla karþýlayýp, etmediler itiraz.
Toplanýp, müþavere ettiler bunu biraz.

Dediler ki: (Apaçýk peygamberdir bu kimse.
Ona iman etmezsek, bir bela gelir bize.)

Ve lakin Firavun’un zararýndan korktular.
Bunu, müsabakadan sonraya býraktýlar.

Her birinin elinde var idi ip ve asa.
Edebe riayeten dediler ki: (Ya Musa!

Sen mi önce baþlarsýn, bizler mi baþlýyalým?
Bu babta sen ne dersen, biz de öyle yapalým.)

Cevaben buyurdu ki: (Siz baþlayýn ilk kere.)
Onlar, aletlerini koydular hemen yere.

Ve sihir tesiriyle, ipler ile asalar,
Oynadý yýlan gibi, gördü bunu insanlar.

Sonra hazret-i Musa, asayý koydu yere.
Kocaman bir ejderha oldu o birden bire.

O ip ve sopalarý, yerlerden toplýyarak,
Yutuverdi hepsini, bir mucize olarak.

Sihir aletlerinden kalmadý yerde eser.
Az sonra o ejderha, asa oldu bu sefer.

O kadar aletleri yutup aldý içine.
Geniþleme olmadý hacminde asla yine.

Bu büyük mucizeyi görünce sihirbazlar,
Peygamber olduðuna verdiler kati karar.

Secdeye kapanarak, dediler ki: (Þimdi biz,
Alemlerin Rabbine iman ettik hepimiz.)

Fir’avn bunu görünce, kudurdu, öfkelendi.
Gadabýndan, yerinde duramaz hale geldi.

Dedi: (Ey sihirbazlar, siz benden müsaadesiz,
Musa'nýn tanrýsýna iman mý edersiniz?

Demek ki oymuþ meðer, hepinizin üstadý.
Siz de körüklersiniz demek ki bu fesadý.

Ben sizin cezanýzý veririm þimdi ama.
El ve ayaðýnýzý kesip de çaprazlama,

Hurma aðaçlarýna asayým da akýbet,
Herkes bu halinizi görsün de alsýn ibret.)

Dediler: (Ey Firavun, ne yaparsan yap bize.
Biz iman eylemiþiz hakiki Rabbimize.

Senin, ancak dünyada eriþir bize zulmün.
Ve lakin ahiret var, hesap var elbet o gün.)

Buna raðmen o zalim, yaptý dediklerini.
O iman edenlerin öldürdü herbirini.

Sabahleyin, cümlesi sihirbaz ve kâfirken,
Akþama mümin olup, hep öldüler þehiden.