Ýmanýný açýkça söyleyince bu hatun,
Birden bire þaþýrýp, sinirlendi Firavun.
Ve ne yapacaðýný bilmeyip, kýzdý gayet.
Kayýn validesini çaðýrdý en nihayet.
Dedi ki: (Kýzýn dahi, Maþita gibi aynen,
Kaybetti þuurunu, çare bul buna hemen.)
Sonra da Asiye’ye döndü ve dedi þöyle:
(Ey Asiye, son sözün ne ise bana söyle.
Sen þimdi ya Musa’nýn ilahýna söversin,
Ya da, Maþita gibi iþkenceye girersin.
Haydi ver kararýný, ya hayýr de, ya evet.
Çabuk, bu ikisinden birisini tercih et.)
Bu tehdidi savurup, çekip gitti odadan.
Annesi, Asiye’ye þöyle dedi o zaman:
(Ey Kýzým, Maþita’nýn gördün akýbetini.
Dediðini söyle de, azad eyle kendini.
Sen de biliyorsun ki, yoktur bunda merhamet.
Ona yaptýðý þeyi, sana da yapar elbet.)
Asiye hatun ise, dedi ki: (Anneciðim!
Hâþâ ben ilahýma hiç sövebilir miyim?
Hayýr, hayýr, vallahi, bunu asla yapamam.
Öldürürse öldürsün, söylemem öyle kelam.
Ýmanýmdan kýymetli, neyim var anacýðým?
Bu uðurda bir deðil, feda olsun bin caným.)
Firavun dýþarýdan iþitti bu sözleri.
Dört direk arasýna baðlattý Asiye’yi.
Acýmasýz þekilde ederek çok eziyet,
Dedi ki: (Ey Asiye, beni tanrý kabul et!)
Lakin o, imanýnda hep sebat ediyordu.
Her cefaya sabredip, (Allah birdir!) diyordu.
Firavun, daha kýzýp onun bu cevabýndan,
Mýhlattý bir direðe, el ve ayaklarýndan.
Sonra yere yatýrýp, taþ yýðdý üzerine.
Asiye, imanýndan dönmedi asla yine.
O, daha sinirlenip, yaptýrdý baþka cefa.
Dört direk arasýna çiviletti bu defa.
Sýrtýnýn üzerine yatýrdý onu yine.
Bir deðirmen taþýný koydurdu üzerine.
Bununla da iktifa etmeyerek o mel’un,
Çok aðýr bir kayayý üstüne koydu onun.
Lakin Asiye hatun yine sabrediyordu.
Rabbine, þu þekilde dualar ediyordu:
(Ya Rabbi, Cennetinde bir ev yap benim için.
Ve beni halas eyle, þerrinden bu kiþinin.)
Ona ilham etti ki o zaman cenâb-ý Hak:
(Ey Asiye, öyleyse baþýný kaldýr da bak.)
Bu emirle, baþýný kaldýrýp baktýðýnda,
Gözünden de perdeler kalkmýþ idi o anda.
Artýk Asiye hatun Cenneti görüyordu.
Ve hiç acý duymuyor, bilakis gülüyordu.
Çünkü görüyordu ki, o Cennette þimdiden,
Ona köþk yapýlýyor, hem de beyaz inciden.
Çok acý iþkenceler altýnda bu hatunun,
Güldüðünü görünce, delirirdi Firavun.
Beklerdi ki, acýdan yalvarsýn kendisine.
O ise aldýrmayýp, gülüyordu aksine.
Bütün bu cefalara gösterip sabýr, sebat,
O da, Maþita gibi þehiden etti vefat.
|