Vakta ki Hak teâlâ, zekatý eyledi farz.
Karun kabul etmeyip, hemen etti itiraz.

Sonra, adamlarýyla görüþerek bu þeyi,
Dedi: (Gidip çaðýrýn, falanca fahiþeyi.)

Anýnda onu bulup, getirdiler yanýna.
Bin dirhem gümüþ verdi, o fahiþe kadýna.

Dedi ki: (Sana daha, çok þeyler vereceðim.
Ve seni, pek yakýnda çok zengin edeceðim.

Buna karþý benim de, senden bir isteðim var.
Yarýn filan meydanda, toplanacak insanlar.

Musa dahi oraya gelince teklifimle,
Diyeceksin ki, Musa, zina etti benimle.)

Ertesi gün olunca, cümle beni Ýsrail,
Karun’un davetiyle meydana oldu dahil.

Sonra Musa Nebi’ye dedi ki gidip bizzat:
(Gel, beni Ýsrail’e eyle biraz nasihat.)

O dahi kabul edip onun bu teklifini,
Teþrif edip, anlattý dinin emirlerini.

Buyurdu ki: (Hýrsýzlýk etmeyin ki siz sakýn,
Cezasý pek büyüktür hýrsýzlýk yapanlarýn.

Sopa ile vurulur, iftira edilirse.
Elbette öldürülür, evli zina ederse.)

O an Karun dedi ki: (Öyle diyorsun, ancak,
Sen de bir suç iþlersen, o zaman ne olacak?)

Musa aleyhisselam buyurdu ki cevaben:
(Ceza tatbik edilir bana da yine aynen.)

Dedi: (Beni Ýsrail, diyorlar ki hakkýnda,
Düþüp kalkýyormuþsun sen filanca kadýnla.)

Musa Nebi üzülüp, çaðýrdý o kadýný.
Sordu ona, bu iþi yapýp yapmadýðýný.

Peygamberlik nuruyla buyurdu ki: (Ey kadýn!
Sen Allah hakký için iftira etme sakýn.)

Korku geldi kadýna, titredi birden içi.
Dedi ki: (Hayýr hayýr, yapmadýn sen bu iþi.

Lakin senin hakkýnda etmem için iftira,
Karun beni aldatýp, verdi çok mal ve para.)

Musa Nebi, secdeye koydu hemen baþýný.
Dedi ki: (Ya ilahi, ver onun cezasýný!)

Sonra kalkýp secdeden, buyurdu ki: (Muhakkak,
Beni, Karun’a dahi gönderdi cenâb-ý Hak.

Kim ona tabi ise, gitsin onun yanýna.
Beni tercih edenler, ayrýlsýnlar bu yana.)

Sadece iki kiþi onunla kaldý o gün.
Diðerleri, Karun’dan ayrýldýlar topyekün.

Ýnsanlar neticeyi bekliyorken korkarak,
Musa Nebi buyurdu: (Yut onlarý ey toprak!)

Yeryüzü, tamamiyle yutuverdi onlarý.
Bu sefer þöyle dedi Ýsrail oðullarý:

(Kavuþabilmek için Musa onun malýna,
Dua edip, geçirtti Karun’u yer altýna.)

Musa Nebi iþitip, niyaz etti: (Ya Rabbi!
Bütün servetini de helak et kendi gibi.)

O zaman, nesi varsa Karun’un tamamiyle,
Geçti yerin dibine onun bu muradiyle.

O çok maðrur olduðu sayýsýz servet, sâmân,
Kendisiyle birlikte hak ile oldu yeksan.

Böbürlendiði için dünya zenginliðiyle,
Kalmadý servetinden, bir niþan ve iz bile.