Hýzýr aleyhisselam, Mýsýr’ýn çarþýsýnda,
Giderken, bir dilenci belirdi karþýsýnda.

Ve Hýzýr’a dedi ki: (Bana bir sadaka ver.
Allah da versin sana hayýr ve iyilikler.)

Buyurdu: (Hak teâlâ eylesin sana ihsan.
Benim sana verecek bir þeyim yoktur þu an.)

Lakin yine isteyip o ikinci olarak,
Dedi: (Ýyilik versin sana da cenâb-ý Hak.)

Hýzýr aleyhisselam, cevabýnda dedi ki:
(Hak teâlâ her þeye kadirdir elbette ki.

Sana yardým etmeyi pek ziyade isterdim.
Lakin sana verecek bir þeyim yoktur benim.)

O, üçüncü olarak yalvardý ki bu sefer:
(Allah rýzasý için, bana bir sadaka ver.)

Buyurdu ki: (Yanýmda bir þeyim yoktur, fakat,
Tut benim elimden de, götürüp pazarda sat.)

Dilenci peki deyip, alýp gitti pazara.
Dörtyüz dirheme satýp, o kadar aldý para.

O alan da götürdü Hýzýr’ý hanesine.
Üç gün geçti, hiçbir iþ vermedi kendisine.

Hýzýr aleyhisselam buyurdu ki: (Efendim!
Bana bir iþ emret de, onu ifa edeyim.)

Efendisi, Hýzýr’a þöyle dedi o vakit:
(Yaþlýsýn, sana göre iþ yoktur öyle basit.)

Buyurdu ki: (Ama ben yorulmam, sen iþ emret.)
Dedi: (Madem þu taþý, þu filan yere naklet.)

Kalktý ve bir hamlede o taþý nakledince,
O kiþi, bunu görüp hayret etti bir nice.

Zira taþ aðýr olup, kuvvetli altý kiþi,
Ancak yapabilirdi bir saatte o iþi.

Sonra ona dedi ki ileriki günlerde:
(Sefere gidiyorum, sen vekil kal bu evde.)

Hýzýr aleyhisselam buyurdu: (Ýyi, ancak,
Bir iþ ver de öyle git bana da uðraþacak.)

Dedi: (Köþk yapacaðým, hazýrlýðým yoktur hiç.
Ben gelinceye kadar, yap bari biraz kerpiç.)

O sefere gidince, Hýzýr aleyhisselam,
Kerpiç döküp, o köþkü yaptý ve etti tamam.

Efendi, o seferden döndüðünde evine,
Eskisinden daha çok hayrette kaldý yine.

Çünkü köþk yapýlmýþtý, gayet zarif ve muhkem.
Bu kýsacýk zamanda, bu, mümkün deðildi hem.

Hýzýr’ýn karþýsýnda adam döndü þaþkýna.
Ve sordu ki: (Sen kimsin, söyle Allah aþkýna.)

Dedi ki: (Soruyorsun madem ki Allah için,
Öyleyse söyliyeyim doðrusunu bu iþin.

Sen beni, köle diye satýn almýþtýn, fakat,
Köle deðil, Hýzýr’ým, iþte budur hakikat.

Biri, benden sadaka istemiþti geçende.
Lakin ona verecek hiçbir þey yoktu bende.

O ise, Allah için isteyince sadaka,
Dedim ki, götür beni, köle diye sat halka.

O da beni götürüp, sana sattý bu sefer.
Böylece beni görmek, oldu sana müyesser.)

O adam aðlayarak, öptü iki elini.
Dedi ki: (Bilemedim, ne olur affet beni.)

Kâfirdi hem o kiþi, bir þey oldu gönlünde.
Hemen can-ü gönülden iman etti o günde.