Ýsa aleyhisselam devr-i saadetinde,
Zalim, maðrur bir kral var idi Nusaybin’de.

Cibril, Ýsa Nebi'ye bir vahiy getirdi ki:
(Ýmana davet eyle o kibirli meliki.)

O da, gelip dedi ki derhal havarilere:
(Ýçinizden hanginiz gidip de bu þehire,

Seslenir ki, Allah’ýn Peygamberi ve kulu,
Olan Ýsa Peygamber geliyor size doðru.)

Yakub, Tevman ve Þem'un adlý üç havariye,
Emredip Ýsa Nebi, gönderdi o beldeye.

Önce Tevman girince, onu yakaladýlar.
Ve zalim hükümdarýn yanýna çýkardýlar.

El ve ayaklarýný kestirip zalim kral,
Gözlerine mil çekip, hapsetti onu derhal.

Þem'un dahi gizlice giderek o diyara,
Aklý ve zekasýyla yaklaþtý hükümdara.

Onlardan görünerek, sakladý imanýný.
Kazandý hükümdarýn sonsuz itimadýný.

Hatta öyle sevdi ki Þem'unu o hükümdar,
Ona danýþmaksýnýz almazdý tek bir karar.

Bir gün Þem'un, krala dedi ki: (Hükümdarým!
Þu Tevman'ý çaðýrýp, bazý þeyler soralým.)

Kral (Peki) deyince, huzura geldi Tevman.
Þem'un dedi: (Ey kiþi, nedir senin iddian?)

Tanýmýyormuþ gibi Tevmaný daha önce,
Sualler sordu ona, planý gereðince.

Tevman cevap olarak, dedi ki: (Ýsa Nebi,
Allah’ýn Resulüdür diðer Nebi’ler gibi.)

Sordu yine: (Ey kiþi, delilin nedir bunda?)
Dedi: (Her hastalýðý iyi eder anýnda.

Ayrýca, haber verir gizli olan þeyleri.
Allah’ýn izni ile diriltir ölüleri.)

Þem'un dedi: (Ey melik, bu, büyük iddiadýr.
Zira böyle vasýflar, ancak Nebi'de vardýr.

Çaðýralým o zatý, hakikat böyle ise,
O zaman hiç þüphesiz peygamberdir o kimse.

Biz dahi, seve seve ona iman ederiz.
Deðilse, bu kiþinin cezasýný veririz.)

Kral makul görünce, gönderdiler bir haber.
Nihayet yanlarýna geldi Ýsa Peygamber.

Tanýmýyormuþ gibi yaparak Þem'un onu,
Dedi: (Size Peygamber diyorlar, bu doðru mu?

Her türlü hastalýðý iyi eder diyorlar.
Þu Tevman'ý iyi et, herkes görsün aþikâr.)

Tevman’ýn kesik olan el ve ayaklarýna,
Elini sürer sürmez, tam sýhhat geldi ona.

Sonra da, gözlerine sürer sürmez elini,
Bir anda, görür hale getirdi gözlerini.

Þem'un dedi: (Pekala, bir de ölü diriltsen.
O zaman anlarýz ki, gerçekten Nebi’sin sen.)

Ýsa aleyhisselam, Nuh’un evladý olan,
Sâm’a seslendiðinde, o kalktý mezarýndan.

(Ýsa aleyhisselam Peygamberdir) dedi ve,
Yine vefat ederek, giriverdi kabire.

Kral bunu görünce, insafa geldi birden.
Bütün maiyetiyle iman etti gönülden.