Bir gün Ýsa Nebi'ye gelerek havariler,
Dediler: (Ey Ruhullah, gönlümüz þunu diler.

Nuh'un gemisindeki insanlardan bir kimse,
Dirilip, o gemiden malumat verse bize.)

Ýsa aleyhisselam biraz ileri vardý.
Bir duvarýn dibinden, bir avuç toprak aldý.

Buyurdu ki: (Bu toprak, Nuh'un evladý olan,
Sâm'ýn topraðýdýr ki, dinleyin bunu ondan.)

Dua edip, o yere vurarak asasýyle,
Buyurdu ki: (Diril kalk, Hakk'ýn müsaadesiyle.)

Birden bire orasý, yarýlýp açýlarak,
Çýktý o, saçlarýndan topraklarý saçarak.

Lakin çok ihtiyar ve çökmüþ görünüyordu.
Saçý baþý aðarmýþ ve bitkin duruyordu.

Ýsa Nebi sordu ki: (Vefat eylediðinde,
Yine bu halde miydin kabire girdiðinde?)

Dedi: (Hayýr, genç idim, þimdi ihtiyarladým.
Zira senin sesinle, kýyamet koptu sandým.

Kýyametin þiddet ve dehþeti, beni öyle,
Korkuttu ki, bir anda kocadým iþte böyle.)

Buyurdu ki: (Geminin halinden söyle biraz.)
Dedi ki: (Ey Ruhullah, pekala, edeyim arz.

Onun boyu altýyüz, eni üçyüz metreydi.
Birbirinden müstakil ve üç kat üzereydi.

Birisinde hayvanlar, birinde vardý kuþlar.
Üçüncü katta ise, vardý yalnýz insanlar.)

Buyurdu ki: (Dön þimdi yine eski haline.)
O, tekrar vefat edip giriverdi kabrine.

Bir gün de Ýsa Nebi bir yere gidiyordu.
Gördüðü insanlara nasihat ediyordu.

Yemenli insanlara rastladý en nihayet.
Konuþup, onlarý da dinine etti davet.

Onlar, Ýsa Nebi'den mucize istediler.
(Bir ölüyü diriltip, bize göster) dediler.

(Âd oðlu Þeddad diye bir hükümdarýn kabri,
Þu tepe üstündedir, diriltsen onu bari.)

Ýsa aleyhisselam dua etti ve hemen,
Dirilip kalktý Þeddad, o karþýki tepeden.

Seslendi: (Ey insanlar, ben bir hükümdar idim.
Bin sene ömür sürüp, bin kýz ile evlendim.

Vardý emrim altýnda, bin kumandan, bin vali.
Bin ayrý kasabanýn malikiydim hem dahi.

Bir ordum var idi ki, yoktu öyle savaþan.
Onunla, çok düþmaný etmiþimdir periþan.

Bu mülk ve saltanatým öyle idi ki hatta,
Pek az hükümdarlara nasib olur hayatta.

Lakin þimdi anladým, hepsi hiçmiþ bunlarýn.
Sakýn siz, benim gibi dünyaya aldanmayýn.

Bu kadar dünyalýðým, servetim varken, yine,
Sonunda ben de ölüp, girdim kabir içine.

Bari siz, baþýnýza alýn da aklýnýzý,
Boþ yere harcamayýn ömr-ü hayatýnýzý.

Bu ölüm, var muhakkak ve gelecek herkese.
Dünyada ebediyen kalmayacak hiç kimse.

Allah’a ibadete sarýlýn ki þimdi siz,
Yoksa, siz de ölünce piþmanlýk çekersiniz.)

Ýnsanlar onu görüp, duymuþlardý bu sesi.
Hiç itiraz etmeden, imana geldi hepsi.