Artýk hazret-i Ömer, bir anda deðiþmiþti.
Resulün muhabbeti kalbine iþlemiþti.

Hemen dedi: (Ya Habbab, ilet beni Resule.
Zira yanýyor kalbim sýrf Onun sevgisiyle.)

Bu hadiseden sonra, bir müddet geçti zaman.
Yandý, tutuþtu kalbi, Onun iþtiyakýndan.

Kavuþturmasý için hemen Resulullaha,
Gece, sabaha kadar dua etti Allah’a.

Ve hazret-i Said’den sual etti o sabah.
Dedi: (Nerde bulunur þu anda Resulullah?

Çabuk ulaþtýr beni, þerefli huzuruna.
Hizmetinde bulunup, köle olayým Ona.)

Allah’ýn Sevgilisi, o dakika, o saat,
Bir evde, Eshabýna ediyordu nasihat.

Eshab, her gün görmekle Onun nur cemalini,
Hem dahi iþitmekle tesirli sözlerini,

Sonsuz lezzet ve zevkle, kalbleri parlýyordu.
Halden hale dönerek, ruhlar ferahlýyordu.

Said dedi: (Ya Ömer, Resulullah þu anda,
Sohbet buyurmaktadýr Eshabý arasýnda.

Sahabe’den hazret-i Erkam’ýn evi vardýr.
Öyle zannederim ki, þu anda oradadýr.)

Hazret-i Said ile, hazret-i Ömer, hemen,
Resule varmak için çýktýlar o haneden.

Büyük bir aþk içinde giderlerken ikisi,
O þerefli hanede, Allah’ýn Sevgilisi,

Küffârýn cefasýndan kurtulmak gayesiyle,
Ýnziva ediyordu bir avuç Eshabiyle.

Evin geliþ yoluna, bir gözcü koymuþlardý.
Hepsi, Onun uðruna, can-siper olmuþlardý.

Zira hazret-i Ömer, Ebu Cehl’in vaadine,
Aldanýp, çýkmýþ idi, o Serverin katline.

Ümit ve sevinç ile bekleþirken kâfirler,
Müminler üzüntüde, endiþede idiler.

Lakin onlarýn kalbi, sohbetiyle Resulün,
Temizlenir, nurlanýr, þad olurdu gün be gün.

Onlarýn tek arzusu, þu idi ki nihayet:
Halký, açýk olarak etsinler dine davet.

Derlerdi ki: (Ölmeden, söyleseydik bir kere,
Kelime-i tevhidi birlikte, aþikâre.)

O kadar artmýþtý ki onlarýn bu arzusu,
Nihayet arz ettiler Resule bu hususu.

Dediler ki: (Ne olur, bize izin veriniz.
Çýkalým bu haneden, bir kerecik hepimiz.

Söyleyelim Tevhidi yüksek bir seda ile.
Gam deðil ondan sonra, hepimiz ölsek bile.)

Buyurdu: (Ey Eshabým, asla gam çekmeyiniz.
Bu babta ümitli ve kavi olsun kalbiniz.

Hazret-i Ýbrahim’i, Nemrud’un ateþinden,
Ve dahi Ýsmail’i, býçaðýn kesmesinden,

Nasýl kurtardý ise, vaktiyle cenâb-ý Hak,
Kurtarýr bizi dahi bu cefadan muhakkak.

Yardýmý, bizim ile birliktedir Allah’ýn.
Bekleyin, biraz sonra ne olacak bir bakýn.)