O Server, Medine’ye teþrif ettiklerinde,
Kaldýlar Halid bin Zeyd Ensari’nin evinde.

Eve teþrif edince o Hüdâ’nýn Habibi,
Bir neþeye gark oldu bu talihli sahabi.

Artýk o, geceleri kýlýcýný alarak,
Muhafýzlýk yapardý, etrafý kollayarak.

Ýki katlý bir evdi onlarýn haneleri.
Alt katý tercih etti Allah’ýn Peygamberi.

Lakin hazret-i Halid, deðildi hiç müsterih.
Ki, niçin Resulullah alt katý etti tercih?

En son dayanamayýp, geldi huzurlarýna.
Dedi ki: (Anam babam, feda olsun yoluna.

Sizin aþaðý katta ikamet etmenize,
Gönlümüz razý deðil, aðýr gelir bu bize.

Ne olur, bir üst kata, siz teþrif buyurunuz.
Biz aþaðý inelim, böyle rahat oluruz.)

Buyurdu ki: (Ya Halid, bundan olma muzdarip.
Bizim altta olmamýz, daha uygun, münasip.

Zira ziyaretçiler gelir beni görmeye.
Burasý daha iyi onlarla görüþmeye.)

Hazret-i Halid der ki: (Peygamber efendimiz,
Böyle arzu edince, razý olduk buna biz.

Bir testimiz vardý ki, kýrýldý düþüp birden.
Ýçindeki dolu su, yere aktý kâmilen.

Sular, aþaðýya da sýzar ve akar diye,
Biz, hanýmla bir hayli kapýldýk endiþeye.

Yok idi o zamanlar, pek maddi varlýðýmýz.
Tek yorganýmýz vardý her gün kullandýðýmýz.

Bastýrdýk hemen onu sularýn üzerine.
Ki, bir zarar vermesin, Allah’ýn Resulüne.

Biz evde yürürdük ki, gayet yavaþ olarak,
Bu yüzden dökülmesin aþaðý toz ve toprak.)

Ve yine Ebu Eyyub anlatýr ki: Bir kere,
Yemek götürmüþ idim, hazret-i Peygambere.

Ýki kiþilik idi götürdüðüm o yemek.
Zira Resulullahla, Ebu Bekir vardý tek.

Bana buyurdular ki: (Haber ver Sahabeye.
Ensardan otuz kiþi gelsin yemek yemeðe.)

Ben þöyle düþünerek durakladým o ara:
Getirdiðim bu yemek yeter mi ki onlara?

Düþüncemi anlayýp, buyurdu ki: (Ya Halid!
Ensardan otuz kiþi davet eyle, haydi git.)

(Peki ya Resulallah!) diyerek o Servere,
Gittim ve otuz kiþi davet ettim yemeðe.

Onar onar oturup, bol bol yiyip doydular.
Yemekte bir azalma olmadý zerre kadar.

Sonra buyurdular ki: (Ya Halid, git de yine.
Altmýþ kiþi davet et, yemek ziyafetine.)

Çaðýrdým, hepsi geldi, yediler o yemeði.
O altmýþ kiþinin de doydular hepsi iyi.

Sonra üçüncü defa buyurdu ki o Server:
(Ya Halid, doksan kiþi davet eyle bu sefer.)

Davet ettim, geldiler, yediler o yemekten.
O doksan kiþinin de doydular hepsi hemen.

Misafirler gidince, yemeðe ettim nazar.
Gördüm ki, bir azalma olmamýþ zerre kadar.