Mücahidler, Resulün þehadet haberini,
Ýþitince, bir keder sarmýþtý herbirini.

Hazret-i Ömer dahi, haberi iþitince,
Elleri iki yana düþüverdi hemence.

Eshabdan Enes bin Nadr, görünce böyle onu,
Sorup öðrendi hemen, sebep ne olduðunu.

Dedi: (Þehid olduysa, Peygamber efendimiz,
Onsuz ne yapacaðýz dünyada öyleyse biz?

En iyisi, çarpýþýp biz de þehid olalým.
Böylece bir an evvel, Resule kavuþalým.)

Kýlýcýnýn kýnýný, kýrdý böyle diyerek.
Daldý küffâr içine, tekbirler getirerek.

Resulün aþký ile savaþtý sert ve þedid.
Çok kâfiri öldürüp, sonunda oldu þehid.

Bir çoðu daðýlmýþtý Sahabe-i kiramýn.
Hem de þehid olmuþtu, çoðu Müslümanlarýn.

Müþrikler, bu durumdan ederek istifade,
Azýp kudurmuþlardý eskisinden ziyade.

Lakin bir müddet sonra, Resulü sað gördüler.
Þaþýrýp, bir hýnç ile üstüne yürüdüler.

Ve kýlýçlarý ile vurarak o Resule,
Onu þehid etmeye uðraþýrlardý böyle.

Resulün üzerinde, iki zýrh olduðundan,
Pek tesir etmiyordu darbeler Ona o an.

Lakin çok taþ atmýþtý Utbe bin Ebi Vakkas.
O Server, o taþlardan muzdarip oldu esas.

Kanadý o taþlarla, alt dudaðý Resulün.
Ýki alt diþleri de, kýrýldý hatta o gün.

Kâfir Ýbni Kamia, Peygamber-i ziþâna,
Vurmuþtu kýlýç ile o mübarek baþýna.

O darbeyle, Resulün miðferi parçalandý.
Hatta iki halkasý, þakaklarýna battý.

Ve yine bu kâfirin darbesiyle o zaman,
Yaralandý o Server mübarek omuzundan.

Giydiði iki zýrhýn sýkletiyle, bu kere,
Derince bir çukura düþtü yaný üzere.

Ýbni Kamia için, buyurdu ki o zaman:
(Eylesin Hak teâlâ, seni zelil, periþan.)

Kâfir, gördü Resulü hareketsiz bir halde.
Öldürdüðünü sanýp, sevindi pek ziyade.

(Muhammed’i öldürdüm, bu iþ bitti!) diyerek,
Gitti Ebu Süfyan’ýn yanýna seðirterek.

Maksada kavuþmanýn hazzýyla o aralýk,
Ýlgilenmiyorlardý Resulullahla artýk.

Zira Resulullahý, öldü sandýklarýndan,
Çekilip gitmiþlerdi o çukurun yanýndan.

Yeni bir þevk kazanan o müþrikler, bu kere,
Topyekün saldýrdýlar birden mücahidlere.

O çukura düþünce Peygamber efendimiz,
Bile bile, bir müddet kaldý hiç hareketsiz.

Müþrikler, o Serveri hareketsiz gördüler.
Böylece öldü sanýp, orayý terk ettiler.

Lakin taktik icabý, o halde yatmýþlardý.
Zira (Savaþ hiledir) diye buyurmuþlardý.