Resulullah, defnedip Uhud þehidlerini,
Teselli eylediler, Sahabe-i güzini.

Buyurdu: (Hak teâlâ, ruhunu þühedanýn,
Kursaklarýna koydu, yeþil renkli kuþlarýn.

Cennet ýrmaklarýna gelirler, su içerler.
Yemiþlerinden yiyip, etrafý seyrederler.

Cennet nimetlerinin lezzetini görünce,
Onlarýn hatýrýna þöyle gelir ilk önce:

Keþke kardeþlerimiz, bizlere bahþolunan,
Þu güzel nimetleri bilselerdi de þu an,

Düþman ile cihaddan, hiç çekinmeselerdi.
Seve seve savaþýp, can feda etselerdi.)

Rabbimiz buyurur ki o þehid olanlara:
(Sizin bu halinizi, bildiririm onlara.)

Bir âyet-i kerime gönderip sonra hemen,
Aynen þöyle buyurdu bu âyette mealen:

(Hak teâlâ yolunda þehid olanlarý, siz,
Diðer insanlar gibi, ölü zannetmeyiniz.

Hak teâlâ katýnda, diridir elbet onlar.
Cennet nimetleriyle her an rýzýklanýrlar.

Ve derler ki dünyada kalan mücahidlere:
Korku ve hüzün yoktur, burada þehidlere.)

Rabbimiz, þehidlere buyurur: (Ey kullarým!
Canýnýz ne isterse, söyleyin, tattýrayým.)

Þehidler de cevaben derler ki: (Ey Rabbimiz!
Bunlardan daha üstün bir nimet bilmeyiz biz.

Ýstediðimiz þeyi, yiyoruz fazla fazla.
Ve lezzetleniyoruz her türlü tad ve hazla.

Biz ancak, tek bir þeyi isteriz ki zatýndan,
Dünyaya döndür bizi, ahiret hayatýndan.

Yine, düþmanlarýnla cenk edip savaþalým.
Din uðrunda can verip, tekrar þehid olalým.)

Peygamber efendimiz, bunlarý anlattýlar.
Eshabýnýn kalbini, böyle ferahlattýlar.

Yapýlacak baþka þey kalmamýþtý ki artýk,
Dönmek için, yapýldý gerekli her hazýrlýk.

Allahü teâlânýn dinini yaymak için,
Gelmiþlerdi Uhud’a Ensar ve Muhacirin.

Öyle kahramanlýklar gösterdi ki her biri,
Bunlarýn, olmamýþtýr tarihte bir benzeri.

Arslan gibi dövüþüp Resulullah önünde,
Küffâra bir ders daha vermiþlerdi o günde.

Peygamber efendimiz, Eshabiyle nihayet,
Uhud’dan, Medine'ye eylediler hareket.

Biraz sonra gelince, tam Harre mevkiine,
Getirdi Resulullah, Eshabý saf haline.

Ellerini açarak, dedi ki: (Ya ilahi!
Bütün hamd ve senalar, sanadýr bizatihi.

Kalbimizi, imanla süsle ve onu sevdir.
Küfür ve azgýnlýktan, bizleri nefret ettir.

Bizi yaþat ve öldür, hep Müslüman olarak.
Salihler zümresine, bizleri eyle ilhak.)

Resulün duasýna, bilcümle sahabiler,
Hepsi, can-ü gönülden (Âmin! Âmin!) dediler.