Resulün davetiyle nihayet Ebu Süfyan,
Þehadeti getirip oldu halis Müslüman.

Vakta ki iman etti o gün Ebu Süfyan da,
O Server, kendisine bulundu bir ihsanda.

Þöyle ki, Resulullah Eshabýnýn yanýnda,
Bir talimat verdi ki Ebu Süfyan hakkýnda:

(Her kim Ebu Süfyan’ýn evine girer ise,
Bugün öldürülmekten halas olur o kimse.)

Arz etti Ebu Süfyan hemen Resulullaha:
(Geniþletir misiniz bu ihsaný az daha.)

Peygamber efendimiz, buyurdu ki bu sefer:
(Kim mescid-i Harama girerse bugün eðer,

Yahut kendi evinde oturursa eðer ki,
O da, öldürülmekten kurtulur elbette ki.)

Hem hazret-i Abbas’a buyurdular ki yine:
(Götür Ebu Süfyan’ý vadinin dar yerine.

Mücahidler heybetle yürüdükçe önünden,
Ýslam’ýn haþmetini, o da görsün bugünden.)

Hazret-i Abbas dahi, bu emriyle Resulün,
Onu, o dar geçitte bir miktar tuttu o gün.

Sonra harp düzenine geçerek mücahidler,
Sancaklarýný açýp, yürüyüþe geçtiler.

Hepsi, arslanlar gibi yürürken ileriye,
Sorardý Ebu Süfyan: (Bu kafile kim?) diye.

Hazret-i Abbas dahi, kabileleri tek tek,
Tanýtýrdý hep ona, malumatlar vererek.

Hepsi zýrhlý, silahlý yiðit bahadýrlardý.
Yürürlerken, adeta yer yerinden oynardý.

Nihayet biraz sonra, parlak bir güneþ gibi,
Göründü nur saçarak, o Hüdâ’nýn Habibi.

Kusva’nýn üzerinde, mütevazý olarak,
Vakarla geliyordu âyetler okuyarak.

Yürürdü etrafýnda Ensar ve Muhacirin.
Hep davudi zýrhlarý var idi herbirinin.

Görünce Ebu Süfyan iþbu bahadýrlarý,
Merak edip, Abbas’dan sual etti onlarý.

Hazret-i Abbas dahi, dedi ki ona hemen:
(Allah’ýn Habibidir ortada teþrif eden.

Etrafýndakilerse, Muhacir ve Ensardýr.
Uðrunda can vermeye, hepsi de hazýrlardýr.)

Allah’ýn Peygamberi geçerken o dar yerden,
Ebu Süfyan’a doðru buyurdular ki hemen:

(Bugün öyle gündür ki, Allahü teâlânýn,
Yükselteceði gündür þanýný Beytullahýn.

Kâbe’nin, örtü ile örtüleceði gündür.
Bugün, yalnýz þefkat ve bir merhamet günüdür.

Bugün öyle gündür ki, iþbu günde Rabbimiz,
Bütün Kureyþlileri Ýslam’la eder aziz.)