Peygamber efendimiz, Tebük’e gidilirken,
Maddi yardým istedi o gün her sahabiden.

Ve þöyle buyurdu ki o zaman cümle halka:
(Herkes, iktidarýnca getirsin bir sadaka.)

Resulullah, Eshabdan edince yardým talep,
Sahabe, bunun için seferber oldular hep.

Hazret-i Ömer der ki: (Bu hususta biz hatta,
Birbirlerimiz ile yarýþýrdýk adeta.

O zamanlar tesadüf malým da çoktu benim.
Yarýsýný getirip, Resule teslim ettim.

Düþündüm ki: Ebu Bekr, hayýrlý amellerde,
Hepimizden, her zaman bulunur hep ilerde.

Her ne kadar bu böyle olsa dahi ekseri,
Bu sefer belki onu, ben geçerim ileri.

Zira bütün malýmýn yarýsýný vermiþtim.
Artýk ben Ebu Bekri geçerim zannetmiþtim.

Peygamber efendimiz sordu ki o an bana:
(Ne býraktýn ya Ömer evde çocuklarýna?)

Dedim: (Ya Resulallah, bu kadar da evde var.)
Ben böyle söyleyince, bir þey buyurmadýlar.

Az sonra Ebu Bekir, oraya geldi hemen.
Getirdiði mallarý teslim etti tamamen.

Allah’ýn Peygamberi, ona sordu bu kere:
(Ya Eba Bekr, ne koydun peki evdekilere?)

Dedi ki: (Neyim varsa alýp geldim hepsini,
Koydum eve Allah ve Resulün sevgisini.)

Yani muhabbet varsa, Allah ve Resulüne,
Ýtibar edilir mi, dünya mal-ü mülküne?

O Server buyurdu ki ikimize bakarak:
(Cevabýnýz kadardýr aranýzda olan fark.)

Ve yine gayet iyi anladým ki o gün ben:
Onu, hiçbir hususta geçemem hakikaten.

Zira belki o zaman onu geçebilirdim.
O da olamayýnca, kalmadý hiç ümidim.

Bütün Eshab-ý kiram, gücü yettiði kadar,
Mallarýný vererek yardýma çalýþtýlar.

Velakin münafýklar, bunu çekemezlerdi.
(Sizin bu gayretiniz, gösteriþtir) derlerdi.

Peygamber efendimiz buyurdu ki: (Kim bugün,
Bir sadaka verirse Allah rýzasý için,

Verdiði o sadaka, yarýn mahþer yerinde,
Þahitlik yapacaktýr o kimsenin lehinde.)

Eshaba bu þekilde buyurunca o Server,
Daha fazla yardýmda bulundu sahabiler.

En fazla yardým eden, hazret-i Osman oldu.
Onun yardýmlarýyla donandý zira ordu.

Hatta su tulumlarý delinse bir ihtimal,
Çuvaldýz almayý da etmedi yine ihmal.

O gün, üçte birini teçhiz edip askerin,
Takdirini kazandý, Sevgili Peygamberin.

Ve þöyle buyurdu ki hakkýnda Resulullah:
(Bundan sonra Osman’a, yazýlmaz hiçbir günah.)