Ýmam-ý Rabbani ki, çok büyük evliya zat.
Bir gence mektup yazýp, eyledi çok nasihat.

Buyurdu ki: Ey yavrum, kýyamet yakýn oldu.
Bid'atlerin zulmeti her tarafý doldurdu.

Bir kahraman lazým ki, yok etsin bid'atleri.
Ve çýkarsýn ortaya kaybolan sünnetleri.

Onun sünnetlerinin nurlarý olmaz ise,
Doðruya, hidayete kavuþamaz hiç kimse.

Ona uyulmaksýzýn bu yolda ilerlenmez.
Allah'ýn rýzasý ve sevgisi ele geçmez.

Saadete kavuþmak istiyorsa bir kiþi,
O Resule uyarak yapmalýdýr her iþi.

Görünen, görünmeyen nimet ve saadetler,
O yüce Peygamberi sevmekle ele geçer.

Bu yolda yükselmenin ölçüsü, bu sevgidir.
Bu sevgi çoðaldýkça, daha çok nimet gelir.

Sevgili Habibini yarattý Hak teâlâ,
Mahlukatýn hepsinden daha yüksek ve a’la.

O, ins'in en iyisi ve en sevimlisidir.
Her iyilik ve hayýr, Onda cem'edilmiþtir.

Sahabenin cümlesi, Ona aþýk oldular.
Onun sevgisi için, ortaya baþ koydular.

Nur saçan cemalini bir defa görmek hatta,
Onlar için, en büyük lezzet oldu hayatta.

Onu, her þeylerinden daha fazla sevdiler.
Hatta Onun uðrunda, can feda eylediler.

Onu sevenleri de, çok sevdiler gönülden.
Birbirlerini dahi, çok sevdiler bu yüzden.

Onun üstünlüðünü idrak edemeyenler,
Onun güzelliðini o gün göremeyenler,

Sevmek saadetine kavuþamayanlarla,
Asla uyuþamayýp, savaþtýlar onlarla.

Bu halis sevgi ile, o yüksek sahabiler,
Rabbin sevgisine ve rýzasýna erdiler.

Yükselip, insanlarýn en üstün, en iyisi,
Ve en þereflileri oldular her birisi.

Zira dostlarý sevip, düþmanlarý sevmemek,
Bütün ibadetlerin baþý ve mühimdir pek.

(Rabbimi seviyorum) diyor ise bir kimse,
Eshab-ý kiram gibi olmalý öyle ise.

Hem seven, sevdiðinin sevdiðini de sever.
Onun düþmanlarýna, o da düþmanlýk eder.

Bu sevgi ve düþmanlýk, hiç elinde deðildir.
Hatta o, bu hususta sanki deli gibidir.

Nitekim: (Bir kimseye deli denmezse eðer,
Ýmaný kâmil olmaz) buyurmuþtur büyükler.

Her kimde, bu delilik eðer mevcut deðilse,
Bu hakiki sevgiden mahrum olur o kimse.